Resim

[*AS!*]

Nerde tasa duymadan yaşadığım o günler

Bereketin nerde Rabbim, rahmetin nerde

Çavdar ekmeği yenen kerpiç evlerde

Sorulan ben olurum.

Kimse duymaz çilesi tütmeyen ocakların

Tanrım ne olursun yüzümüze bak.

Dolaşır sokaklarda dilenciler aç çıplak

Yorulan ben olurum.

Düşmez bir damla yağmur, kavrulur toprak

Ve çıplak ayaklar basamaz yere.

Dudakları susuzluktan şerha şerha bin kere

Yarılan ben olurum.

Ve bütün yetimlerin yüreği bende sızlar

Ağlar içimde her akşam isimsiz anasızlar

Oyuncaksız, salıncaksız, kucaksız çocuklara

Sarılan ben olurum.

Kalkmaz karanlıklar üzerimizden

Ölüm kol gezer her yerde.

Ve kurşunlar sıkılır uzak köylerde

Vurulan ben olurum.

Ezanlar yükselir sonra minarelerden

Bütün camilerde sabır, el-pençe divan durur.

Secdeye varır alınlar, Kur’ân okunur

Durulan ben olurum

Yavuz Bülent Bakiler ...