Emine Baci

[*AS!*]

Ben Numanlar Köyü'nden Emine Bacı

Yaşım belki doksanbir,belki seksensekiz.

Ellerim ayaklarım buğdaylar kadar temiz

Yaz gelince dibeklerde çaresiz

Dövülen benim benim,benim!



Benim şimdi harmanlarda savrulan

Kara topraklarda buğu,yetim ocaklarda duman

Seferberlik yıllarından beri dul kalan

Gelinim,gelinim,gelinim!...



Ben Numanlar Köyü'nden Emine Bacı

Ürüzgarın erittiği karlara benziyorum.

Gayrı söner odamda geceleri yanan mum

Yüreğime bir ses verin diyorum

İnim inim,inim inim!...



Ben Numanlar Köyü'nden Emine Bacı !

Tadım tuzum yok gayrı,ağzımda dilim acı

Varıp hangi doktordan alsam ilacı

Ben kim,doktor kim,ben kim?...



Beni böyle ilmek ilmek dokuyup saran ağrı

Biliyorum gayrı,ölüme çağrı

Kuru dallar gibi Allah'a doğru

Uzar beş vakit ellerim,ellerim,ellerim!



Ben Numanlar Köyü'nden Emine Bacı

Üzerime dağlar gibi çile gelir de

Ya sabır çekerim evvel emirde

Bir kuru canım var çok şükür bir de

Bir yatak bir yorgan bir kilim.

Bir yatak bir yorgan bir kilim...



Yavuz Bülent Bakiler ...

__________________

ayrılığın resmini çizdim sarı odalara
yüreğimi soğuttum zemheri ayazında.
sonra uzun uzun rüzgarın gülüşünü
seyerettim çaresizce
ve gecenin en koyulaştığı yerde
ölümü kucakladım
masmavi yüreğimle senin için