tarihi bir olayyy

[aydin42]

İnanın Gerçekten Onlar Bize Diri Gibi Geliyorlardı… Çanakkale’de batan gemilerden birinden yaralı olarak denize düşen bir düşman subayı başından geçenleri şöyle anlatıyor: “Top başında bekliyordum.Her an bir merminin başıma düşmesi mümkündü. Derken birdenbire müthiş bir patlama oldu.Yere kapandımsonra dehşetli bir sarsıntı ile havaya fırladım ve kendimi boğazın buz gibi sularında buldum.Mayına çarpmıştıkgemimiz batıyordu.Artık hiçbir şey yapılamazdı.Yüzerek kurtulmaktan başka çare yoktu.Sahil yakındı fakat sağ bacağımdan yaralanmış olduğumu ve mthiş ızdırap verdiğini hissetmeye başladım.Buna rağmen sahile yüzmeye çalıştım.Karaya ayak atmak üzere iken pantolonum kan içinde idi.Halsiz ve bitkindim.Tüfeğine süngüsünü takmış bir Türk neferinin bana doğru koşarak geldiğini gördüm.Sudan yüzüp kurtulmuştumama bu süngüden kurtulamayacağımıbiraz sonra göğsüme saplanan süngünün sırtımdan çıkacağını peşinen kabul ederekgözümü yumdum ve akibetimi beklemeye başladım.Türk askeri yanıma yaklaştı yere diz çöktücebinden çıkardığı sargı bezi ile yaramı sardı kaputunu çıkardı titreyen ıslak vücuduma sardı.Mermi yağmuru altında koluma girdi.Yavaş yavaş geriye doğru yürüdük.Türkler siperlerinde bana sıcak çay ikram etiler.Kendime geldim.” Ve bir Anzak askeri anlatıyor: “Biz kaçarken ayaklarımıza kaput bağlıyorduk.Çünkü Türk askerinin ölüsüne(şehitlerine) ayakkabımızla basarız da uyanırlar diye korkuyorduk.Gerçekten onlar bize diriymiş gibi geliyorlardı.

[ORYoDa]

Teşekkürler

teşekkürler...

[sude]

tesekkürler emegine sağlık

[aydin42]

saol sude çok saol