Ülkü göksu

(K) atıksız

Özledim…..
Burnuma gelen her iyot kokusunda
Gecelerin tenine sinişini özledim

Dizlerinde her yatışımda
Sen tadan kelimeleri;

Saçlarımda dolanan parmaklarının
Baskısını istedim

Boynuma dolanan borcu
Aldığım sensiz nefeslerin
Yaşamak adına da olsa
Geri dönüşsüzlüğüyle
Gözlerinden yağan
Yaz yağmuruna
Soyunup daldım
Arınırım belki diye
Damlalarında yüzerken ben
Gemiden ilk kaçan olmasaydın
Şahidim olurdun
Ağladım…..

Yüreğim ağır artık bana
Fazlamıydı aşkım
Taşıyamadın

Gözyaşı yerine canım damlarken
Baktığım her şeyde sen varken
İçimdeki hüzünlerde
Ben çaresiz seni izlerken
Silinse tüm yıllar
Boynu bükük ömürlerin
Yastığında bıraktığın koku….
Bitse elem ….
Ben bir günebakan olsam
Döndüğüm yerse (k) atıksız sevdan
Sensizliği artık hazmetsem….

Ülkü Göksu

(Yine) leniş

Kelebek dokunuşlarıyla sensizlik
Son defa baktı ardından
Hissizliğini deneyimsiz bekleyişlere;
Pamuklara sardığın günüme ekti

;

Oysa günler zaten alışkındı
Bıkkındı nefessizlikten
Son bir buse tadında
Titrek temaslarla
Acele sevişmelerin peşi sıra
Son bir kez bak bana….
Yarım kalan benim..

Deneyişler başlıyor derken
Bitiyor mu?

Bedeninden büyük yalanlar
Tenimi ruhundan alıyor mu?

Bilmem hiç bakmadım
Karanlık sularında yalnızlık
Zeval hükmüyle
Silkelenmiş öpüşlerde
Tatmin olup nabız gibi atıyor mu?

Gölgelerin tangosunda
Karanlığın aklıma sunduğu
İki perdelik komedide
Engelli nöbetlerin
Bekçiliğini yapan ben…..

Gidişlerin çölünde
Kavrulan cezaların tek
Ama isteksiz aktörü sen….

//Son mu? ? ? //

Yazılmamış tekstten
Ah bir okuyabilsem! ! !
Yada geçmişi hayra alamet
Rüya yorumcularıyla
Toprağa gömebilsem…
Başlangıçları bir çarka bağlayıp
Hep aynı yerde tutabilsem….
Yıpranmış ruhumu
Serseri özgürlüğe sarıp
Daha güçlü daha suskun
Yeni baştan doğurabilsem….

Ülkü Göksu

*Hikaye* (1) -(3)

(başlangıç-son)

yakut çiçekleri kokusuz kalıp
kuytulara çekip gittiğinde can;
akıcılığa alenen yem olan
seyirsiz misafir; ruh idi
tenhalardan terk edilişsiz çıkan..
dilsizliğine rağmen böbürlenip
ertelemesiz tüm zamanların
inci köpüklerini döktü avucundan..
vahşi parıltılar saçtı gülümseyiş
kudretinde karşılıksız yalanların,
sahipsiz kaldı laf zırhları
kaftansız sözlerin üşüten pençelerine yenik..
tenhalarda söylendi hep
yitiklerde dillendi bu bedenin şiiri…
öylesine içli bir o kadar ölüm kokan
şuh kahkahalarıyla tarifsiz bir acıydı
yitip giden bir yüzün yarısında kalan..
yastığında kalmış mahmurluk kokusu
uyanıverdi zamanın tıkırtısından
akrebi kovalarken takılıp yuvarlandı
umutsuzluğun yatağa çevirdiği batağından…
.................................................. ........

Ülkü Göksu

.....Boş

Yüreğimin yolları yine kördüğüm
Anılan nefessiz heceler ve kara
Yada renksiz hayatlar hep gördüğüm
Biter mi bu acı,diner mi kalbim? ? ?

Çırpıntılı fırtınalar altında bir mavna
Ceviz kabuğu olmuş okyanusun altında.
Vuran her dalga kaosta bir pencere;
Her pencere ışıksız..
Kesintisiz uzanan dalgalarla ben
Karmakarışık, umarsız…
Hevessiz gidişlere katlanmak,açıksız
Ortağı olunmuş düzene karşı açlıksız…

İstenense sadece yürekli bir dokunuş
Fanussuz,zihin oyunlarından uzak
Çatlaksız toprağın öpücüğünü kabullenmek
Belki de …….

Belki de….BOŞ..
Bu yüzden içelim al eline sigaranı
Diğerine akıtamadığım gözyaşım kadar kızıl
Sevdam kadar koyu şarabını

Şerefe…
Tüm sonsuz bitişlerin ışığındaki ölüme….
Sana, bana,sevdama…..

Şerefe….
Kapattığım yüreğin bitişine…

Ve şerefe….
Atışını artık duyamadığım kalbime….

Ülkü Göksu

Aranızda Deli Var

Ben bir deliyim
Beslenme çantamda hayallerim
Ağladıkça acıkır yerim
Doyurmaz
Renkli düşler
Gri asıl rengim

Duvarlardan öte
Kabuslarda yaşarım
Uyku sakin zamanım
Rüyaların tozunu atarım
Kovalar anılar
Zincirler şakırdar
Küflü mahzenlerde
Ben koşarım

Tıknefes kalmışım
Zaman beni yenmiş
İpi ilk göğüslemiş
Ben tavşanım
Kaplumbağa beni geçmiş…
Masallar sıfırı tüketmiş

Ben bir deliyim
Tıpkı sizler gibi
Serbest gezmekteyim…

Ülkü Göksu

Ama Yalnızca Masallarda

Sarp kayalıklardan sevdanın çığlıklarını
Yolla yeter ki
Ben küllerimden de doğarım
Ağlarım
İyileştirir ılık gözyaşlarım
Yoktan da olsa
Var eder
Sana uzar yollarım
Dinmeyen kahkahalarla ağlarken
Açılır kollarım
Kendini sarar;
Saçının her telini aşkıma bağlar
Sitemlerle beslensin diye
Kızıldenize atarım
Irmaklar geriye akarken
Ben kaynağını
Hüznümden alınmış yaşlarla
Taşlarım
Suda oluşan her dairede
Akseden varlığını
Pamuk kozalarda saklar
Değmesin diye eller
__________________

...Kaos

Uzun vakitsizliğimi sebepsizce sonuçla…
Kumdan duvarlarımı yıktım
Avucumda sözden bir baltayla
Alışkanlıklarımı vurdum tek kurşunla
İçimdeki çocuğu parçalayanlara inat
Ağıt yaktım kahkalarla
Yine yeniden dirilttim kendimi
Mahşerde emekleyerek ilerledim
Çekilmemiş onca yanık acıyla
Kabulsüz tekliflerimle alay ettim şeytanımla
Saraylarından sırçaları yıktım geldim..
Duyguların arka bahçesine gömdüm bedenimi..
Ruhumu göklere saldım
Çarpık bir filistin askısıyla.....
Göç yolunun son yokuşu oldum dimahta
Kaybettiğim gülücüğüm zorla yapıştırılmış suratıma
Ölü fısıltılarını duymaz oldum
Filmin yanık son karesinde koşar adım
Ben beni kovaladım..
Bir yakalasaydım……

Ülkü Göksu

...Koz..

İbrişimle dikmiştim kanatları ruhuna
Ve söktüm gözümden süzülen iki damla kanla
Aşkının yüreksiz alıngan çırpınışları fısıldadı
Asla…

Gökyüzünde güneşi dondurdu
Tarumardı tüm resimler gülünde
Nazarsız bakışların siteminde
Sevişlerin soldu doyumsuz mucizelerle


Yakılmış yokluklar yalancasına
Örülmüş ağlardan sarkan ben hep ağlarcasına
Akşamın hayasızlığında nefes alan bir can
Bilinçsizliğin sınırında ise sen can alan…


Ve algısızca yaşadın tüm hayalleri
Mahzenlerinde karanlıkla suladın
Sana koşulsuzca gelen yolları
Kaderin bitiş çizgisinde koz yaptın

Ülkü Göksu