![]() |
|
|||||||
Sizin Şiirleriniz icinde SuSKuN ŞiiRLeRi konusu , Hani! Hani var ya, Bir kadeh içkide sırılsıklam sarhoşluk. Bir avuç hüzünde gözyaşı Islak bakışlarda ayrılık. Karşı pencerede seni görmeyeceğim artık. Yağmur altında ıslanmayacağım, Seni göreceğim derken. Saatlerin geç olmasını ...
![]() |
|
|
LinkBack | Seçenekler | Stil |
|
|
#81 | ||
![]()
|
Hani! Hani var ya,
Bir kadeh içkide sırılsıklam sarhoşluk. Bir avuç hüzünde gözyaşı Islak bakışlarda ayrılık. Karşı pencerede seni görmeyeceğim artık. Yağmur altında ıslanmayacağım, Seni göreceğim derken. Saatlerin geç olmasını beklemeyeceğim hiç. Kar yağarken üşümeyeceğim seni düşünüp. Bir kadeh içkide ortağım olmayacaksın belki, Acıları içerken yudum ,yudum. Ağlamayacaksın,belki de hiç hatırlamayacaksın. Yaşlı, Yorgun bedenim hissederken sıcaklığını. Sevgimi değil aşkımı boşalttım kalbine. Ama sen anlamayacaksın. Her yıl bu mevsimde yağmurların ardından. Bir çiçek açacak toprağımın bağrından. Âşık olduğun Yasemin çiçekleri. Güneşi tekrar görebilmek için seninle. İlk günkü gibi.
__________________
![]() ayrılığın resmini çizdim sarı odalara yüreğimi soğuttum zemheri ayazında. sonra uzun uzun rüzgarın gülüşünü seyerettim çaresizce ve gecenin en koyulaştığı yerde ölümü kucakladım masmavi yüreğimle senin için | ||
|
|
|
| Sponsor Linkleri (Reklamlar) |
|
|
|
|
#82 | ||
|
Bir adın kaldı bende...
|
Kırgın düşlerimden uzak, kırgın kalbimi avutuyorum. Kimbilir kaç zaman geçti sensiz, sayamadığım... Senden uzak, sesinden uzak... Bir kez dokunamadığıma mı yansaydım sana, yoksa sesinden uzak kaldığıma mı, hangisi daha çok canımı yakıyordu...anlayamadım.
Yıllardır içimdeydin, belki de asırlardır... belki de doğmadan önce de biliyordum seni. Hep beklediğimdin sen, ama sana bunu anlatamadım... Ben geldikçe, kaçanım oldun.. içini bilmediğim, yüreğini görmediğim sevdanın, kekremsi tadı oldun dilimde.. bıkmadan usanmadan sevgimi anlattığım, kağıtlar tükenip de kalemimin kırıldığı an da bile beni düşündüğünü umut ederek, yeniden yazmaya koyulduğum adını bile koyamadığım sevdam oldun. Benim için çok şey oldun, ama ben senin için hiçbir şey oldum... Kaç kopuş yaşadım bunca senedir.. Şerha şerha bölündü ruhumla birlikte kalbim. Dayandım...dayandım da bir senden kopuşuma dayanamadım.. Ama olsun be gülüm, ayrılığı bile senden diye, sevdim ben... Hep beni sevdiğini hayal ettim, belki de sevmedin.. ama ben hep hayal ettim. Hayalin bile güzeldi, bozmaya kıyamadım.. Beni kırdığın zamanlarda bu hayale sarıldım sımsıkı, seni kolay affetmelerim de bu yüzdendi zaten. Gözyaşlarım akarken sessizce yanaklarımdan, onları bile sevdim, çünkü onlar sana aitti. Seni kaç gece döktüm gözlerimden bilmem, sayamadım... Sesini hapsettim beynimin tüm hücrelerine. Özledikçe, çıkarıyorum sesini. Kapatıp gözlerimi, seni düşünüyorum yanımdaymışsın gibi. Hep kızdın bana belki de seni sevdiğim için, nedenini anlamadığım kızgınlıklarının tümünü bana yönelttin her zaman. Bilemedin, bilemedin senden bir şey istemediğimi. Bırakmadın beni, seni özgürce sevemedim. Seni senden gizli sevdim. Gittin, yoksun hayatımda. Artık gizlemiyorum duygularımı, özgürce seviyorum seni. Gözyaşlarımı hergün avucumda biriktiriyorum, sonra öpüyorum onları bir bir, seni öpercesine. Gittin ve ben, gitme kal benimle diyemedim sana. O kadar istekliydin ki gitmek için, dur diyemedim sana. İçim yandı da yine de kal diyemedim umursuz bakışlım.. Ardından bakarken, sessiz çığlıklarla bağırdım... duysaydın çığlıklarımı yine de gider miydin? Kulaklarını kapatabilirdin belki, ya kalbini kapatabilir miydin bana? hiç bilemedim... Gitmen, seni sevmemi engellemiyor anla artık. Sen yokluğunda da varlığımsın... hiç gelmeyecek olsan da bundan sonra, yine de varlığım kalacaksın. Seni hep beklemiştim asırlardan bu yana...geldin varlığınla beni mutlu ettin. Şimdi gittin, yokluğunla bile mutlu ediyorsun. Çünkü senden bana kalan şey o kadar güzel, o kadar özel ki... Gel demiyorum sana, demeyeceğim.. Gittiğin yerde mutluysan eğer, bu da bana yeter. Sesinden mahrum kalmışım ne çıkar, senin özleminle her gün canım daha bir yanmış ne çıkar.. Yokluğunu varlığa çevirebilmişim ya, bu da bana yeter.. Gün aşık olmuş geceye, Gece de yakamoz düşürmüş denize Ne gün erişebilmiş geceye, ne de gece kavuşabilmiş gündüze. Birbirlerini hiç görememişler belki de.. Ama engel olmamış bu aralarındaki sevgiye.. Varlıklarını hissetmeleri bile yetmiş kendilerine Bazen, gün isyan edip yakmış ortalığı Gece de özleminden tüm ışığını söndürmüş gökyüzünden İkisi de bulutlara yükleyip hüzünlerini Tüm yeryüzüne yağdırmışlar gözyaşlarını Yine de vazgeçmemiş sevdasından ikisi de Sonsuza dek birbirlerini göremeyeceklerini bilseler de .... Ben geceyim işte, senin için yakamoz düşürüyorum bol bol denize. Sen benden gitsen de, ben gelirim senin bensiz kıyılarına. Yokluğundan soyunup, varlığını giyerim üstüme... Gelirim, derin, sessiz duygusuz uykularına... Benim için var olduğunu bilmek bile yetiyor, seni hiç göremesem de...
__________________
© şafak!!! ™
| ||
|
|
|
|
|
#83 | ||
![]()
|
ERTELENMİŞ SÖZCÜKLER
Ertelenmiş sözler var dilimde Buruşmuş bir kâğıdın içinde duygularım. Gecikilmiş bir aşk yazılı köşeye atılan kâğıtta Hiç bir şey için geç değil belki Belki, şimdi tam zamanı. Bir de yürek sözden anlasa... Hergün bir sonrasına ertelenir itiraflar Bir kaçış ki, bu insanı kendinden eder Sorular döner beynimin içinde Beynin içinde satır satır işlenir duygular Bir gün sonraya ertelenir hergün. Bir yaprağın yere düşüşü gibi olabilsem Ağır ağır süzülsem herşeyin farkında olarak Bir şelale gibi olsam Coşkunca düşsem arzularımın yüreğine Korkularımı erteleyebilsem bir anlığına Hergün koskoca bir yaşam ertelenir oysa. Sözcüklerin ucuna yüklüdür yaşam Kendimin kendimle savaşı bu Kendimle ertelenmiş sözcüklerimin savaşı Korkularımızın esiri olmuşuz Ertelenmiş bir yaşam var sırtımızda Ertelemiş sevdalar yaşarız Ertelenmiş dostluklar Ertelenmiş kendini buluşlar. En çokta yüreğimizdeki parıltıları erteleriz. Oysa sevmek, daha kolay gözükür korkmaktan. Sevsek hesapsızca, Aşık olsak ertelemeden yüreğimizdekileri. Sözcükler aksa billur bir su gibi Ertelemesek yaşamımızı. Belki olacak ertelemesiz yaşayışlar Bir umut ışığı yanar yürekte Umudu erteleriz bu sefer Umudu erteleriz bir sonraki güne. Ertelenmiş bir umudun sırtına yüklemişiz korkularımızı Ertelenmiş sözcüklere saklamışız yüreğimizi Ertelenmiş bir varoluş yaşarız.
__________________
![]() ayrılığın resmini çizdim sarı odalara yüreğimi soğuttum zemheri ayazında. sonra uzun uzun rüzgarın gülüşünü seyerettim çaresizce ve gecenin en koyulaştığı yerde ölümü kucakladım masmavi yüreğimle senin için | ||
|
|
|
|
|
#84 | ||
|
Bir adın kaldı bende...
|
![]() Iste boyle gıdeceksın salına salına ardına baka baka.. kımı beklıyorsunda bakarsın ardından demesler mı adama..? sen bır gurursuzu sevmedınkı guzelım.. kı gelsın ardından.. o asilce sevdı ve asılce gıttı.. yaptıgını cekecegınden kuskunmu vardı da sımdı elem ıcınde aglarsın gorunen koy mısalı var mıydı gerek klavuza sımdı yerlı yersız aglama vaktıdır cevrene ne yapacagım dıye sorma vaktıdır Alacagın cevabı ben soyleyeyım guzelım bılmıyorum dıyecekler..!!! Kımın gucu yeterkı zamanı gerı cevırmeye oyleyse sen sadece susmayı dene..!!! ılk gıttıgın gıbı guclu sansınlar senı bu benı daha mutlu eder bır caresızı mı sevmısım dememem ıcın sen oyle olmasan da ve ben bılsemde sen gucluymus gıbı yap sımdı hoscakal deme zamanı amma sen hosçakalmayı haketmiyorsun sevmenın ve sevılmenın hakkını verebılenın dır o sana söylenecek tek bir sözüm var; bu ömrü sevgiye hasret mecnun misalı Yaşaman dileğimle..
__________________
© şafak!!! ™
| ||
|
|
|
|
|
#86 | ||
![]()
|
bense kendimi usta zannediyordum bu işlerde
yağmur gibi akıp giden yıllardan geriye ne kaldığını bilmiyordum seni tanıyana dek ama farkındaydım yinede ne zaman seninle olsam tanıdık bir kus cıvıltısıyla uyanıyordum her sabah şimdi ise kırılgan mektuplar yazıyorum hangi adrese göndereceğimi bile bilmeden namımın olsun ben sende ülkemi sevdim hüzün dolu yağmurlarla tasan boynu bükük nehirleri ben sende yolları sevdim dallarına hiç bir kusun kopmaya bile yanaşmadığı ağaçlarla kaplı yolları ikimizde acemi birer asıktık o zamanlar ve çoğu zaman ne yapacağımızı bile bilmeden serseri dolaşırdık sokaklarda!!!...
__________________
![]() ayrılığın resmini çizdim sarı odalara yüreğimi soğuttum zemheri ayazında. sonra uzun uzun rüzgarın gülüşünü seyerettim çaresizce ve gecenin en koyulaştığı yerde ölümü kucakladım masmavi yüreğimle senin için | ||
|
|
|
|
|
#87 | ||
![]()
|
Bekle beni demiştin
“ Bekle beni” demiştin, Saat kaç oldu? Hala yoksun… Konak-Karşıyaka arası Kaçıncı seferini yaptı vapur, Kaçıncı kez doldu- boşaldı Bekleme salonu… Martiıar bile alırken nasibini denizden Öyle, Boynu bükük bekledim ben. İskeleye çarpan dalgalar gibi Bir geldi… Bir gitti yaşadıklarımız Gözümün önünden Vapurun arkasında bıraktığı köpükler Bir bir sönerken “Geleceğin” ümidi de Söndü bende. Elimdeki güllere baktım Ne kadar da güzel! Gonca, gonca kırmızı…. Seni görünce arkama saklayıp, Yaklaştığında bana Gülleri eline verip, Boynuna sarılacak Yanağına yavaşça bir öpücük konduracaktım… “ Bekle beni “ demiştin burada. Saat kaç oldu? Hala yoksun… Çaresiz yürüdüm iskeleye Bu gelen vapura Ne olursa olsun binecektim Elimde güller solmuştu; yavaş yavaş Vapur iskeleye yanaştı, Boşaldı, Kimi dalgın… Kimi mutlu… Kimi mutsuz insanlar. Gözlerim yaşla doldu, Göstermek istemedim kimselere Başımı yavaşça eğdim yere Yürüdüm adım, adım Ardımdan bir ses “Hanım! “ “ Bu son seferiydi vapurun….” Zaman nasıl geçmişti, anlamadım. Elimde güller… Döküldüler birer birer.
__________________
![]() ayrılığın resmini çizdim sarı odalara yüreğimi soğuttum zemheri ayazında. sonra uzun uzun rüzgarın gülüşünü seyerettim çaresizce ve gecenin en koyulaştığı yerde ölümü kucakladım masmavi yüreğimle senin için | ||
|
|
|
|
|
#88 | ||
![]()
|
Toz pembe olmasa da mavi düşlerin olsun
Her yağmurdan sonra açan gökkuşağı misali Rengarenk olsun hayatın Hiç bir şey engellemesin seni ne olur Ne olur gözlerindeki ışıltıyı Başını omzuma yaslayacağın Ellerimi tutabileceğin herzaman sımsıkı Ömrüne ömür katacak biri olayım Alıp götürmesem de uzaklara Yanımda dünyalar senin olsun ...
__________________
![]() ayrılığın resmini çizdim sarı odalara yüreğimi soğuttum zemheri ayazında. sonra uzun uzun rüzgarın gülüşünü seyerettim çaresizce ve gecenin en koyulaştığı yerde ölümü kucakladım masmavi yüreğimle senin için | ||
|
|
|
|
|
#89 | ||
![]()
|
GİT-ME!
Git hadi ,git! Özgürsün. Özgür bir ülke bura . Ya da dur ,gitme! Gidişlerin hep uzaklara. Uzaklar ulaşılmazda... Ulaşılmaz yağmurlu, Yağmur, tuzlu gözyaşlarıyla dolu. Gitme! Ya da git... Tutamam seni,bağlayamam da... Nereye gideceğini söyleme bana. Biliyorum ,uzaklara. Uzaklar ulaşılmazda... Ulaşılmaza sefer var mı ? Son sefer sana mı? Bana da bilet var mı? Gurur zerrreciğim kaldı mı? Gitme ! Daha fazla ezme ayakların altında. Anlıyorum ,git! Anlamasam da şimdi, Anlarım durulunca ,nasıl olsa ... Yalnızlığımı,bir de hırkanı bırak bana! Üstümde sen kokmayı sürdürsün, biraz daha... Sanki gitmemişsin gibi ,her an ;kapı çalacakmış gibi... Gibilerimle avunuyum yokluğunda... Git ! Evet ,git! Sen bana bakma! Ben sulugözüm ya, Herşeye ağlarım ya, Gururum ayaklarda. El sallamamı bekleme ama , Ellerim acılarda. Giderken, Sen! Son bir bak bana. Kendini gör, Buğulu gözlerimdeki aynanda. Ve git sonra! Git uzaklara! Dur ya da... Gitme!
__________________
![]() ayrılığın resmini çizdim sarı odalara yüreğimi soğuttum zemheri ayazında. sonra uzun uzun rüzgarın gülüşünü seyerettim çaresizce ve gecenin en koyulaştığı yerde ölümü kucakladım masmavi yüreğimle senin için | ||
|
|
|
|
|
#90 | ||
![]()
|
Sensizlik öğle acı veriyor ki bana
Dalıp dalıp gidiyorum bak uzaklara Kalbim derinden sızlıyor ağrıyor işte Küsüyorum işte ben bu yalnızlığıma Perişan olsam da yaşadığım bu hayatta Mutlu olacağım belki öbür dünyada Senden önce yaşamadım ki ben sevdayı Sen öğrettin bana sevmeyi ve de aşkı Bense kıymetini bilemedim belki de Bilmelisin sen varsın sadece hayatımda Sensizlikten ötesi nedir ki zaten bana Ben bir kere sevdim bunu anlasana Başkasına nasıl veririm kalbimi bir daha. Onun sadece sende olduğunu anlasana Beni sevecek bir başkası olamaz hayatımda Sensizlik çok acı veriyor inan ki bana. Bir kez daha benim yanımda olsana. | ||
|
|
|