" HaZaN V£ HüZüN "

[HaZaNCiCeGi]

Dokunmayin Hüzünlerime
Gelin paylasalim mutluluklari
Ama
Dokunmayin hüzünlerime
Mutlulugun yolu
Hüzünden geçer
O yemekte tuzum
Kahvemde seker...
Alin sizin olsun mutluluklarim
Bir parça hüzün kalsin yanibasimda
Hüzün Çölde...vahaya giden yol demek
O vahaya er-geç ulasmak için Hüznün sarp yollarinda..
Yürümek gerek...

Siir Sayfama Hos Geldiniz

{ HaZaNCiCeGi }

[HaZaNCiCeGi]

Bütün oyunlarından kovuldum.
Hayatta kendi rollerim için bir figüran bile olamadım.
Yeryüzünden payıma bir şey düşmedi
ve sığamadım hiçbir mekâna.
Evsiz yurtsuz mekânsızım ben.
Zamansızım
yaşamak için geç ölmek için erken doğmuş biri.
Hiçbir dilden merhamet hiçbir gönülden şefkat görmedim.
Korkağım.
Beni seversen sevilmekten korkarım seni seversem sevmekten.
Tutun(a)mamış biriyim
bağlanmaktan korkarım.
Bütün umutlarımı ölüme verdim
seni seversem utanırım yaşamaktan.
Bir sokak kedisi gibiyim; ıslak kirli tekinsiz
kendine tutsak biri
netameli ellerine yakışmaz ellerim.
Birine gam diğerine tütün sinmiştir ciğerimin
sana verecek kalbim yok
trajik bir hikâyede haczedilmiştir yüreğim.
Ellerin değse elime
yaşanmışlığın acısı bulaşır yanar ellerim.
Ağlamak yorar seni
beni taşımak yorar.
Sadece sevmek yetmez sana.
Olur da çeker giderim gecenin bir yarısında
en olmadık zamanda
yalnızlık da yorar.
Bütün oyunlarından kovuldum.
Hayatta kendi rollerim için bir figüran bile olamadım.
Yeryüzünden payıma bir şey düşmedi
ve sığamadım hiçbir mekâna.
Evsiz yurtsuz mekânsızım ben.
Zamansızım
yaşamak için geç ölmek için erken doğmuş biri.
Hiçbir dilden merhamet hiçbir gönülden şefkat görmedim.
Korkağım.
Beni seversen sevilmekten korkarım seni seversem sevmekten.
Tutun(a)mamış biriyim
bağlanmaktan korkarım.
Bütün umutlarımı ölüme verdim
seni seversem utanırım yaşamaktan.
Bir sokak kedisi gibiyim; ıslak kirli tekinsiz
kendine tutsak biri
netameli ellerine yakışmaz ellerim.
Birine gam diğerine tütün sinmiştir ciğerimin
sana verecek kalbim yok
trajik bir hikâyede haczedilmiştir yüreğim.
Ellerin değse elime
yaşanmışlığın acısı bulaşır yanar ellerim.
Ağlamak yorar seni
beni taşımak yorar.
Sadece sevmek yetmez sana.
Olur da çeker giderim gecenin bir yarısında
en olmadık zamanda
yalnızlık da yorar.
Sakın sevme beni.

_ALINTI_

[HaZaNCiCeGi]

Can olmayı beceremediğim gibi Can bulmayı da becerememişim.
Yüzler gerildi maskeler iniyor.
Gün geçmiyor bir sukutu hayali sırtıma vurmaya felek.
Susuzluğa susadın mı hiç?

Artık yeşermesin bağlarım
Kıraç kalsın ovalarım
Kim ne derse desin
Bana yalnız ben ağlarım

Sessizliğin derinine inmiş tüm uzanan elleri cevapsız bırakmış gibiyim.
Sanırım sonsuza ermek için sonu bekliyorum.
Sahi beklemekle mi gelir! ben mi gideyim?

Günlerdir içime ağlıyorum
Hani bir şarkıda diyor ya;
günlerdir içime çöktü ayrılık
böyle boynu bükük duruşum ondan
yağacak bir bulut gibi doluyum
böyle ağlamaklı oluşum ondan
diye aynen onun gibi.

Ağlamak çare değil artık ağlamışım gülmüşüm kime ne!

Sormadan söyleyen duymadan inleyen görmeden söyleyen dostlar vardı eskiden
Sesim-soluğum gecem-gündüzüm hava ve su gibiydiler
Havasız ve susuz yaşanır mı?
İşte ben bunu başarmaya çalışıyorum.
Kim ne derse desin yanına kâr kalan âdem kalmadı dünyada.

Acıma hissi taşımıyorum acınmakta istemem.
Sevgiler soğuk duygular taş kesilmiş gülüşler sahte sözler sepet olmuş bakışlar perde

…bülbül gül için kılanda nale derdime deva olur mu lale

Günler su gibi akıp geçmiyor biliyor musun?
Çörekleniyor boğazıma en şedit darbesini vuruyor sessizliğime sensizliğime inad!

[HaZaNCiCeGi]

Sen hiç yalnız kaldın mı?
Yalnızlığın ne olduğunu bilir misin hiç?
Duvarların dili olduğunu bilir miydin hiç?
Onlarla konuştun mu hiç?
Sen sevgisizliğin ne olduğunu Sevdiğini kaybedince anladın mı hiç?
Sevginin ne olduğunu severek anladın mı hiç?
Ama ben bunların hepsini yaşadım.
Sen yaşamadın ki hiç..
Tüm içtenliğimle söylüyorum..
Benim yaşadıklarımı yaşamanı istemedim hiç..

[HaZaNCiCeGi]

Hüzün ve yalnizlik sarar içimi
Serin sonbahar akşamlari..
Ay işiği vurmuştur ağaçlarin dibine;
Dökülen yapraklarini göstermek için ağaca..
Aynen damlayan gözyaşlarimi aydinlatan
Masadaki lamba gibi....
Nasil bir ağaçta sonbahar burukluğu varsa;
Benim de sizlar içim
Kopar benim de bir parçam
Süzülür issiz sakin sokaklara...
Animsarim çünkü;
Mutlu sonbahar günlerimi
Dolaştiğim parklari hatirlarim;
Yerleri sade kupkuru yapraklari olan...
Yaslandiğim sevgilimin omuzlarini hatirlarim;
Soğuk gecelerde sicacik elleri olan...
Yok ama artik hiçbiri
Ne o yaslandiğim omuzlar..
Ne o sicacik eller...
Ağaçlar bile bu mevsim
Dökmüyor yapraklarini inatla
Ben bile ağlayamiyorum artik...
Tek dostum siz kaldiniz ağaçlar
Dökün yapraklarinizi da
Ağlayayim ben de doya doya
Ne olur dökün artik!....

_ALINTI_

[HaZaNCiCeGi]

Sevdalar neden bu kadar hüzünlü. Hayat mı yoksa başlı başına hüzün.
Yine havada hüzün kokusu insanın içini yakan koku duyusunu tırmalayan pis bir koku bu. Yine yalnızlık yine hüzün var canımı acıtan.
Hava bulutlu tıpkı benim duygularımın üstüne çöken bulut gibi.
Bu sabah yeni doğan güneşle dertleşmeyi denedim.
Ama o da aniden benimle beraber hüzünlendi gökyüzü kararıverdi.
Birden gece oldu ortalık. Dinledim saatlerce yalnızlığımı dinledim.
Ve daha çok dertlendim. Seversin sevilirsin ama yine bir gün yalnız kalıverirsin gerçeğiyle baş başa kaldım.
Ağır geldi bu yalnızlık.
Sevip te sevilip te yalnız kalmak canımı acıttı.
Bağırmak istedim ama birileri beni duysun diye bağırdım avazım çıktığı kadar ama benden daha çok bağıranlar vardı kimse beni duymadı.
Ağlamak istedim her şeye inat gökyüzü başladı ağlamaya ağladığımı da gören olmadı. Dinledim saatlerce içimin sızısını dinledim.
Yalnızlığımı dinledim. Çok şeyler anlatan bir sessizlik vardı havada.
Tek hissettiğim yalnızlığım çaresizliğim çıkmazlarım ve gözlerimden akan yaşların yanaklarımda can vermesiydi.
Konuşmak istedim hissetmek istedim ama yalnızdım yoktu yanımda sevdiğim.
Geçen her saniye çok şey anlatıyordu sevdanın yalan olduğunu hayatta herkesin yalnız olduğunu anlatıyordu.
Tek yoldaşım bulutlar ve hoyratça savuran rüzgar oldu.
Karar verdim bırakıyorum hasretimi yağmurlara yıkasın diye.
Yalnızlığımı çaresizliğimi rüzgara teslim ediyorum çok ücra diyarlara götürsün diye.
Ücralara götürsün ki kimse görmesin yalnızlığımı ve çaresizliğimi.
Teselli verircesine savruluyor rüzgar.
Sanki emaneti teslim alıyor.
İflas etmiş duygularımı hayata küskünlüğümü yalnızlığımı şu yalan dünyada tek başıma kalmışlığımı teslim ediyorum rüzgara.
Yenildiğimi kabul ediyorum.
Yoruldum savaşmaktan nedenleri araştırmaktan kovalamaktan.
Yoruldum yalnızlığı yaşamaktan.
Hep tut ellerimi bırakma beni demekten yoruldum.
Sevdayı var etmeye çalışmaktan yoruldum.
Yorgunluğumla birlikte kendimi de bırakıyorum rüzgara.
Beni nerede bırakırsa güneşin nerede doğmasına izin verecekse o güneş beni nerede ısıtacaksa beni oraya götürmesine izin veriyor ve takılıyorum rüzgara.
Boran olsa da kasırgalar kopartsa da benim içimde ki yaşanan fırtınalar kadar şiddetli olmayacağına göre teslim oluyorum bu rüzgara.
Benden tek kalacak hüzün kokusu olacak.
Mutsuzluğumu kırgınlığımı bırakarak gideceğim.
Sana da tek emanetim yıktığım hayallerim olacak....

[SuSKuN]

Yüreğinize sağlık

[YORGUN YÜREK]

Emeklerine sağlık hazan sağolasın

[HaZaNCiCeGi]

Eskir penceremde mevsimler. Üşürüm donar gözyaşım yüreğime yapışır. Tenha bakışlarda gezinirim pervasız. Kaparım aklımın açık pencerelerini pervazlarını çekerim anılarımın. Kalmaz bir tek söz üstümde.

Ilık bir ikindi vedasına emanet kalır bakışlarım. Gün yiterken akşamın tenhalığına salarım kendimi. Yaprak suya düşer; sokulurum sessizliğe. Uzaklarda kanatlarını rüzgara emanet eder turnalar. Ağaçlar türkü söyler.
Başımı yaslarım yaşlı bir çınarın suskun bilgeliğine.

Güneş batar günlerimin mezarlığını resmeder kızıllığı. Rahmet diler yürek. Yağmur selam verir usulca. Kavaklar açılır buğulanmış gözlerime ince bir yol görünür. Kalksam da yerde kalır taşıyamadıklarım.
Yorgunum... Alamam aciz kalır çabalarım.

Yürürüm sisler kaplar adımlarımı. Adımlarım benden bîhaber... Gözyaşım erir yüreğim ıslanır incinir yalnızlığım. Güneş çekilir gölgelerden. Düşürdüğüm her gözyaşımı bir sarı yaprak gizler.
Siyaha döner zaman. Yaşamışlığın gölgesidir artık gece.
Adımlarım karanlıktan bîhaber... Zihnimin ışıklarını bir bir söndürürüm.

Huzur kaybetmeyi kaybedenlerin yoldaşıymış. Adımlarım zamandan bîhaber... Huzurla yaşlanır adımlarım. Hafifler bende yaşam. İzi kalmaz ayrılıklarımın.
Sen "virgül" de ben "nokta" diyeyim. Adımlarım sözlerden bîhaber... Yol bitmez ben yürürüm.

alıntı

[HaZaNCiCeGi]

Hep içimde sakladığım bir sevda
Utanır kasımpatılar açmaya renginde
Bir zehir gibi yayılır damarlarımda
Düştükçe Eylül'ün kollarına hayallerim
Savunmasızdı dudaklarında bekleyişlerim
Yenilgiyi aşk kokan bir şehirde bırakıp
Vitrini olmayan bir dükkan yalnızlığında
Yıkanırdı yağmura acıyla büyüyen şiirlerim
Sevdiğim
Hep içimde seni arayan bir yürekle
Şimdi ezberci gecelere bürünüyorum
Hüzünlerini çalıyorum uykularında
Yoruluyor zaman dilimde
Dört duvara yaslanıp seni bekliyorum
Sokaklarımı yağmalayan yağmurdan
Binlerce kez seninle geçiyorum
Okyanuslara anlatıyorum güzelliğini
Gökyüzüne çiziyorum gözlerini
Seni özleten her Eylül ortası vuruluyorum
Sana bırakıyor geceler
İçimdeki sevdalarına vazgeçilmezliğini
Ben sen