" HaZaN V£ HüZüN "

[YORGUN YÜREK]

Tek kelime ile harika hazançiçeği yüreğin dert görmesin

[HaZaNCiCeGi]

Sen yokken gittim
Korkularımın üstüne
Hiç ardıma bakmadım
Gümüş şiirler yazdım sen yokken
Çok yangın çıktı yüreğimde

Küllerini bile savurmadım
Irak denizlerin fırtınasıydım
Uzak iklimlerin sert rüzgarları
Kulaçlarken denizinde gurbeti
Kanlı savaşlarım

Belalı sevdalarım olmadı hiç
Ama hep sustum
Hep ağladım hep yandım sen yokken.
Bekliyorum dönüşünü yeniden
Bir gelsen

Hayatın önünden alsan beni
Bir gelsen

Sellerin önünden alsan beni
Bir gelsen

Ölümlü düşlerimden alsan beni.

[HaZaNCiCeGi]

Alıntı: YORGUN YÜREK´isimli üyeden Alıntı Tek kelime ile harika hazançiçeği yüreğin dert görmesin

Sagolasin arkadasim

Insallah devami gelecek

[wankoo]

Ölümlü düşlerimden alsan beni

gerçekten çok güzeller yüreğine sağlık

[HaZaNCiCeGi]

Penceremde hüzün var

Penceremde yalnızlık

Bir adam var gecemde

Kağıtta uyduran şairin satırları gibi..

Yürüyüşü bulanık dünyası gibi

Yalan söylemek yolda yürüyen serhoş adamın adımları gibi..

Uydurma gecelere sığındım gündüzü dışarda bırakıp

Dünyamdan kopmuşum pencereme tutunup

Rüzgarda üşüyen çingenelerin çadırları gibi.


_alıntıdır_

[S€ssiz P€ri]

[S€ssiz P€ri]

Hüzünlerin Efendisi

Her ayrılık bir iz bırakmaz mı
Derinden bir çizik atmaz mı yüreğimize
Bir şeyler alıp götürmez mi bizden
Sen sen hüzünlerin efendisi
Sen de derinden yaralamadın mı beni
Yaşlar içinde bırakmadın mı gözlerimi
Bir başıma boynu bükük bırakmadın mı beni
Tıpkı
Tıpkı
Öksüz bir çocuk gibi

[dolunayca35]

yürekleriniz dert görmesin cok guzel tesekkurler...

[S€ssiz P€ri]

Ben renklerin en siyahını hak ettim mi
O kadar beyaz severken seni..

Daha az seviyordum seni giderek daha az
Unutur gibi seviyordum azala azala

Aramızdaki uzaklığın karanlığında
Geceler kısalıp gündüzler uzuyordu

Öyle olunca daha az seviyordum seni
Kendini iyileştiren bir yara gibiydi
Daha az ve zamanla...

Sen geceyi tutuyordun ben nöbeti
Uzak dağ kışlalarında
Görmüyorduk birbirimizi

Ben Cansu diye ararken seni
Siyah Göl sanki canıma kast suyumu kesti
Usul usul sis iniyordu kopmuş yollara

Işığı hafif.. uykusu ağır gecelerde
Üzerini örtüyordum senin..

Bir çığ gibi büyüyordun rüyalarımda sevgilim
Yıldızları daha büyüktü bazı gecelerin
Nöbet kadar yalnızken öğrenecektin bunu da

Yeniden ödetiyordum sanki kendime
Onca aşkın öğretemediğini yıllarca
Kolay değildi...

Kaç acı birden imtihan etmişti beni
Her şey karanlıktan daha çok siyahtı

Bir tek gece vardı insanın hayatında
Ömür boyu sürecek gibiydi nöbeti

İyi ol...
Sağ ol...
Uzak ol...

Ama bir daha görme beni diyordu bir ses...

Kulaklarımı tıkamaya çalıştım
bir daha işitmiyim diye

Ağzımı var gücümle kapattım belki de ben söylüyorum diye
Çok korktum sevgilim belki de bir daha hiç uyanamam diye...

Ben renklerin en siyahını hak ettim mi
O kadar beyaz severken seni...