Adim Yalnizlik Artik

[YORGUN YÜREK]

ADIM YALNIZLIK ARTIK



Adım yalnızlık artık
Her adımda yalnızlık.
Sormuyorum yıldızlara neredesin diye kaç zamandır.
Yalvarıyorum rüzgarlara fısıldamasın diye adını
Günden güne büyüyor hasretinin yangını
Alışmalıyım diyorum sensizliğe
Bak, sensizlik çok olmuş bana alışalı
Nereye gitsem, hangi kapıyı çalsam,
Sırtımda sensizlik;
Bırakıp kaçtığımı düşünürken
Vefalı bir kedi gibi
Alıyor kokumu,
Buluyor beni her yerde.
Ne yapsam olmuyor
Unutamıyorum bakışlarını
Hangi kapıyı çalsam
Kapıyı, sensizlik açıyor.

Yüreğimde sayısız sevda
Bağrımda neşter yaraları,
Hiç aklımda yokken çıktın karşıma
Yoktan yere dar ettin bana buraları
Unutmalıyım diyorum ismini
Gece yarıları adını haykırarak uyanmamalıyım uykulardan
Tekrar görsem diyorum bir kere olsun
Bir fotoğraf karesi gibi kaydetsem yüzünü.
Ne olurdu serap misali kaybolmasaydı
Yitip gitmeseydi avuçlarımdan su gibi.
Beni bekliyor elemli, kederli
Ve her saniyesi heder geceler.
Her kaldırım taşında sanki ayak izin
Her sokağında bu şehrin hayalin yürüyor;
Sen yoksun.

Ne yapsam, ne etsem çaresi yok,
Her çiçek biraz gül, her gül biraz sen kokuyor.
Ve ben;
Hangi şehre gitsem her sokağı sen
Hangi ülkeye gitsem başkenti, sensizlik oluyor.