|
07-01-2008, 10:35
|
#1 | ||
|
Banlı
|
Sadece gözlerimi yummak istiyorum. Saatlerce başımı masaya yaslamak ve hiçbir şey düşünmemek… Düşünmemeyi düşünmek bile istemiyorum. Kulağımı tırmalayan hiçbir gürültüye aldırış etmeden, kalbimi susturup bir kenara bırakarak… Kendimle kalayım istiyorum, tende bir yarım…
Olmuyor, yapamıyorum... Bir yolunu bulup sızıyorsun beynime usulca. Karşı koyamıyorum bu ısrarına, gel diyorum. Gel ki aydınlığım ol kuytularıma… Yalnızlığımı sarıp sarmalayıp atayım en karanlık sokaklara. Sen gel ki, yeni bir ben yaratayım kendime, sadece senin olan… Gel ki, farazi bir bekleyişten gerçek düşler boyayım duvarlara… Eylül sarısıyla değil, gözlerinin ışığıyla, mavinin insanı içine düşmekten korkutan heybetiyle, tüm benliğinle gel… Fakat yoksun ya… Ne kadar da alışmıştım oysa günün tüm yorgunluğunu gözlerinde atıp, narin parmaklarından süzülen harflerden koca bir dünya yaratmaya… Beklemeye bile alışmıştım saatlerce, şikayet etmeden. Ve içimi yakan o mavinin köşeden belirmesi için tüm benliğimle konsantre olmaya. Alışmıştım ben senin küçük alınganlıklarına, kırgınlıklarına… En çokta sesinin insanı hayata bağlayan tonuna… Alışmıştım işte… Beklide bir adım ötesi, bağlanmıştım… Bu kadar düşsel karmaşa nereye götürür beni, belki sana diyerek yanağımı masadan kaldırıp, yüzümde beliren yarım bir gülümsemeyle dalıyorum dünyama… Kahkahalarım çınlatmıyor duvarları. Gece, içimi kemiren bir yalnızlık bırakıyor yanıbaşıma, hüzne salıyorum kendimi şiirlerle… Mısralara sığdırmaya çalışıyorum seni gayretle. Kifayetini zorluyorsun kelimelerin, taşıyorsun koca bir nehir gibi gözlerimden, sel oluyorsun. Seni yazmak o kadar zor ki… Ve ben, yazamadığım her satır için kendimden şüphe ediyorum. Bu nasıl bir hayal karmaşası, belki fırtına öncesi sessizlik, çözemiyorum… Ve sen git gide büyüyorsun içimde. Sen büyüyorsun, ben yarım kalıyorum. İşitmeni istiyorum kalbimin gürültüsünü. Duyumsa artık ne olur! Ben gözlerinde eriyorum… Şimdi sensiz bir geceyi daha uğurluyorum uzaklara. Ama henüz yıldız kaymadı gözlerinden gökyüzüne. Ay terk etmedi şehri. Belli belirsiz bir kızıllık… Belki, mavi bir günün habercisi diyorum ve umut ediyorum ellerine kavuşmayı… Yarın bambaşka bir sayfanın özlemine yatıyorum rüyaya. Sana, bendeki seni anlatabilmek dileğiyle… Alıntıdır | ||
|
|
miksoldan  |
Gece_perisi (07-03-2008),
Yorgun Yüreğim (07-03-2008)
|
|
07-03-2008, 23:10
|
#2 | ||
|
Şimdi sensiz bir geceyi daha uğurluyorum uzaklara. Ama henüz yıldız kaymadı gözlerinden gökyüzüne. Ay terk etmedi şehri. Belli belirsiz bir kızıllık… Belki, mavi bir günün habercisi diyorum ve umut ediyorum ellerine kavuşmayı… Yarın bambaşka bir sayfanın özlemine yatıyorum rüyaya. Sana, bendeki seni anlatabilmek dileğiyle…
Yüreğine sağlık olsun arkadaşım..(:
__________________
Ne kötüdür insanın aklı ile yüreği arasında sıkışıp kalması.... Ne kötüdür insanın an kadar yakın...Bir asır kadar uzak olması... Ve bilirmisin ne kötüdür İnsanın bildiğini anlatamaması... "BEN" deyip susması..."SEN" deyip ağlamaklı olması...!!!
| ||
|
|
|
Yorgun Yüreğim İsimli üyenin bu mesajına teşekkür edenler: |
Sadece Gözlerimi Yummak İstiyorum
Normal
