Yokluğunda SERDAR AYDIN

YOKLUĞUNDA - I



eskimişti ay
aşklarda
yokluklar yaşlanmıştı
şaşkın ve acemi
bir anlamını bulabilseydik
ihanetin
çürümezdik...


kör bir deniz
yürürken
Ortodoks kokusu
gövdenin
ayrıntısı doğa kadın
sevgilim
bir anlamını bulabilseydik
yokluğunun
ağlamazdık...


ilkel erilliğin
kara kargaları kara
sözcükler
birleştirici ulaklar
memelerin
kendine batan
yatalak kirpi
gülümsemesi metal
kadın
içine al yalnızlığımı
beni ve sokaklarını


kirli sarı kerhane
yankısıdır yalnızlığın
beden
anlamını yaratan
burgaç
sarmal kıvrım ve
kıyı üzünçlü
dram...


Serdar AYDIN

YOKLUĞUNDA - II



adamlar
yürüyorlar
ve kadınlar
ellerinde yağmur
şövalyeleri aglayan
ürkek kentlerde
aşk
tükenik su...

sessizliğin
susku ovaları
boynunda uzanan
bir tanrının gözbebekleri
dilimin ucunda
kaygan ve ötelenmiş
kadınlığın
beni kapsıyorsun
kadınım,
dilin
hiç açmamış bir sardunya
meditasyon yapan
budha sureti
dilin
bir nice anlam
belleyemediğim
gözlerin
kara ay büyüsü
ağzın
ıtırlı mayıs bahçesi
dudakların
iki gece imi
ve kaygı sözü
memelerin
çılgın yurtsuzluğumun
korkulu anları
çocukluğumun
pamuk helva düşleri
sesin
katledilmiş bir halkın
en kederli ezgisi
susuşun
umarsız ağlaşması tanrıların
sonsuz okyanus çayırlarında
mavi gözyaşı
kadınım
varoluşum
tükeniyoruz...


basit bir ayrıntı
bütün sözcükler boyunca
seni sevdiğim
arsız duygulanışım
ve şiir
kendimi gömdüğüm
sen...sizliğim.

YOKLUĞUNDA - III


susku
putlarıyla bilinmez
uzun bir soru işareti
aşk
yalnızlığı çoğaltan
aşk
ıssız bir köpek leşi
parmak ucunda
dokunduğum kesik
derin ve derin
acı...


geometrik karmaşa
penceresinde beyazın
ay negatif
ışın solungaçları
titreyen boşluk
intihar
artığı aynalardaki
açmaz...ölü kaltak
konuş
iri gözleri belleğin
bir sözcük
umarsız
bir ses
kanarken
usanç
çiçek açıyor
sensiz gibi
iğrenti
tek kuralı yaşananın
umut-cinnetin apışarasında
düzüşen söz'de benliklerden
arta kalan döl atmığı-umut diyesim
deliriyorum
d.e.l.i.r.i.y.o.r.u.z...

YOKLUĞUNDA - IV



(aşk...)

ney
di'li zamanlarda
çürüyen giz
ney'di
uzayan güdümlü ses
kuleleri parçalanan bozkır belki
yüreğim
ney'di aşk belki
sessizliğin...belki
sözcüklerin kangreni
aşk
ritüel düzüşme erki
yalan ve ihanet güncesi
aşk
ney'di
yokluğun gerisine sarkan
pişmanlık..belki acı
kuleleri parçalanan
bozkır...ney'di
söylenemeyen
aşk'tı
kancık bir itin
doğurgan tasarımı
içimde
ağlamak duygusu
boğulan
bir çocuk sesi
unutuş
terörize edilmiş vahşet
duyusal imi aşkın
teorize şiddet...

zaman ölüdür
kaygısı şaşkın dil
çolaktır
kırılır
ses
öfkeye dönüşürken
çağrılı soğuk deniz
mavidir
öl deyince su
saydam buyruk
buzdur
kırılır...aşk
kırgınlıktır... Serdar AYDIN

YOKLUĞUNDA - V



(bir aşk için söylem denemesi)

deniz
ölü urganların ucunda
çırpınan
istavrit gözü
deniz ve kadın
ikicil töz...


mecazları acı olan aşk
üreyen cinnet ilmi
içindeyken senin
gördüğüm düşler
gövdenin kapılarında
onulmaz direnişi
kadınlığının
bir başına...


ve aşk sevgilim
umarsız bir tutkudur
diyen sesim
rahminin duvarlarına çarpıp
dağılırken orgazm çöllerinde
kaç günah daha çoğalırdık
kim bilir...

ayrılık
yaldızlı gece
gülümserken
duvara asılı yüzün
kanardı yokluğun
ve aşk sevgilim
umarsız bir tutkudur
diyen sesin
saplanırdı usuma...


anlamıştık
bulut üşümüştü
aşk
umarsız bir tutkuydu
gülümserken
güneş de utanırdı




gittin
içime çöktüm sonra
içime döküldü
bütün kemiklerim
pelte benlik ölü
gök
iki parça
yalnızlık
iki parça
umut
gözlerime inen
kara bir örtü
yokluğun
bir sokak betimi
yalancı bahar ihaneti
yanılmıştım
hadi şimdi
g...i...t...


Serdar AYDIN