Rüştü ONUR

Yaşamı:RÜŞTÜ ONUR

1920 yılında Devrek (Zonguldak)' te doğdu, 2 Aralık 1942 tarihinde İstanbul'da öldü. Tüberküloz hastasıydı. Bir süre memurluk yaptı.

Kendine özgü sesi ve tekniği olan şiirleri içten, sevgi dolu, Garip şiiri tadındaydı.




Şiirleri:
İTİRAF


I
Size açabilmeliydim içimi
Geceler yalnız size
Ve yüzüm kızarmadan
Çocukluğumun küçük aşklarını
Anlatabilmeliydim
Geceler yalnız size.


II
Benim de aşklarım oldu
Ve alabildiğine günahlarım.
Halbuki bigünah olmak istedim
Bütün ömrümce.


III
Anam,
Ben topaç çevirirken sokakta,
Benim güzel oğlum,
Paşa olacak derdi...
Halbuki ben hâlâ
Topaç çeviriyorum sokakta.








MEMNUNİYET


Benden zarar gelmez
Kovanındaki arıya
Yuvasındaki kuşa;
Ben kendi halimde yaşarım
Şapkamın altında.
Sebepsiz gülüşüm caddelerde
Memnuniyetimden;
Ve bu çılgınlık delicesine
İçimden geliyor.
Dilsiz değilim susamam
Öyle ölüler gibi
Bu güzel dünyanın ortasında


(Yeni Zonguldak, sayı 34, 23.09.1942)