Kaybolan Aşk

[YORGUN YÜREK]

Sadece gecenin içinden gelen,
şiir defterleri arasında kaybolmuş bir aşk.
Bir aşk,
alıp götüren,
götürdüğünde çok yakına ait çizgiler taşıyan.

Ey şiir defterleri arasında kaybolmuş aşk!
Nerdesin?
Göremiyorum…
Neden buradasın?
Bilemiyorum…

Her zamanki aşklar değildir,
aslında bizi yaşatan,
gülün dikenleri gibi elimizi kanatan,
Sevilmiş değildir,
kaybolmuş aşklardan kalan..
Hayatın ta kendisidir,
yaşanan…

Hep arayıp da bulamadığım, sen,
kaybolan aşklardan kalan,
yaşanan,
bir akşam kahvesi gibi sıcak,
içten,
yağmurlardan yorgun düşen kalbim,
ve ele avuca sığmayan,
sevda yüzünden ölen ben…
Ben her zamanki gibi,
sonumun ne olacağını bilmediğim,
bir yere doğru gitmekteyim,
terk etmekteyim yaşadıklarımızı…

Sana sarf ettiğim sevgi sözcüklerinden arta kalan zamanımda,
seni sevdiğimi söylüyorum yıldızlara.
Seni sevdiğimi söylüyorum,
kaybolan aşklarıma…


Biliyor musun?
Sevmek,
seni sevmek…
Yaşamak,
seni yaşamak kaybolan aşklarda,
daha güzel,
daha özel bu gece.
Bu gece sana olan şiirlerimi,
haykıracağım yıldızlara…
Belki bir tanesi bana göz kırpacak,
belki de duyan olmayacak sitemlerimi…

Biliyorum…
Kaybolmuş aşklardır,
roman gibi okunan.
Şiir defterleri arasında kaybolan,
yaşanmayan yağmurlardır…
Kaybolan aşklardır,
yağmurlarda sevilen…
Ağladığında,
hıçkırıkları duyulan,
hayatın ta kendisidir yaşanan…