adınla seslendim başkalarına hep

[gül35]

Sen bilmezsin,
Başkalarına adınla seslendiğim günlerdi..
Uzaktın bana
Duymazdın o yüzden
Yokluğuna derlenmiş türküleri.
Oysa sen varken,
Kanayan gecelere merhem olurdu sesin
Gülüşün dağıtırdı gözlerimden bulutu
Ara sıra gelirdin ya?
Ben o zaman anlardım hangi mevsimi soluduğumu…
Seninle başlayan bir gün
Yine seninle biterdi..
Gecenin bir yarısı
Şehrin yollarını adımlarken
Ve bağlarken o geceyi sabaha
Hayat hiç olmadığı kadar güzeldi..
Bakışlarında mahsur kaldığımda,
Deli gibi akardı zaman…
Ara sıra hüzünler karışsa da sesine
Gecemizi karartmaya yetmezdi…
Ve ben ne zaman değsem dudaklarına,
Yüzüne bambaşka bir iklim gelirdi….
Sonra gittin…
Her gün bir takvim yaprağı,
Düştü umutlarımın arasından…
Ve durdu gözlerine daldığımda çıldıran zaman!
Başkalarına,
Adınla seslendiğim günlerim oldu.
Gelmedin…
Şimdi bilmiyorum hangi mevsimi soluduğumu…