Sonu Olan Bir Yol

[imaginary]

Sonu Olan Bir Yol
Bahçemde henüz tomurcuklanmamış güller
Karşımda çiçek açmaya mecruh tutmuş yüzler var
Önümdeki dağları engel sayamadım
Hasretin bütün acısını bu gece yine ben çekiyorum

Sen rahat uyu, gözlerini bırak dalsın rüyalara
Yokluğunda yavaş yavaş yok oluyorum
Benim naçiz bedenim dayanır mı? bilmem
Bu gece sonu olan bir yola gidiyorum

Dağılmaya karar vermiş tüm umutlar
Söz dinlemez olmuş o cüretkâr bakışlar
Yüreğime ferman yazıldı ama o anlamıyor
Bu gece sonu olan bir yola sürüklenip gidiyor

Yazılmış olan bir kader değil bu
Yürüdüğüm yolda kendi kaderimi yazıyorum
Ayrılığın başka bir yolunu bulmak neredeyse imkânsız
Bu gece sonu olan bir yola gidiyorum

Bu karanlık yollarda gölgem kaybolmuş
Bedenim yürümek istemiyor ben ısrar ediyorum
Gecenin karanlığı ve şafağın ışığında
Bu gece sonu olan bir yola gidiyorum

Neredeyim bileniniz veya göreniniz var mı?
Halimi anlayacak ve dertlerime çorak basacak biri var mı?
Varsa ben burada yolun sonundayım
Vazıh bir sonda görüyorum geleceğimi
Yüreğimde hasretten hiç bir iz kalmadı
Yine şafak söküyor ufkumda
Sonu olan bir yol işte
Yolun sonundayım…

Metin Mungan