nihayetinde sensindir (latif şentürk)

[gül35]

Nihayetinde Sensindir...
bir resime başlamadan kurgulanan hayal;
renkleri,nesneleri, v.s.leri ahenkte buluşturmak üzeredir.
güzel olsundur bu resim; sessizlikle buluşmalıdır sanal.
nihayetinde sensindir...
bir resime başlamadan kurgulanan hayal.

bu gece bir şiir örmelidir göğü,
baştan aşağı güzel kelimelerin öngördüğü,
telli duvaklı olmalıdır imlaların bütünü,
kendimi anlatırım mısralarda...Gerçeğinin arkasındaki büyü;
nihayetinde sensindir.
bu gece bir şiir örmelidir göğü.

bir yere gitmek lazımdır; terketmek lazımdır bu şehri,
gidilecek yer hiç görülmemişse de bu şehirden ÇIKMAKTIR en mühimi,
elbet vardır orda el değmemiş güller ki;
el değmemiş güllerin değeri,
nihayetinde sensindir;
belki sana gelmek için terketmek lazımdır bu şehri.

gece bitecektir...
gecelerin yalnız geçmesine kahredilmiştir.
oysa yıldızlar vardı gözlerini anımsatan,
ve samanyolu saçlarına özendirilmiştir.
karanlıktan ölüm çıkarıp ürperen ruhum, gecelere sinmemiştir.
sabaha dayanmıştır zaman;
gece bitecek diye bir sevinçtir (!)
nihayetinde sensindir: sevinç...
gece bitecektir,gecelerin yalnız geçmesine kahredilmiştir.

yarım kalanlara devam edilsin,
resimler çizilsin, şiirler turnaları bulsun.
daha güzeli sunulsun her şeyin, eski güzellikleri unutturacak kadar,
bir çiçek türü daha bulunsun; gözlere zarar.
suskunluğum bozulsun diye alınan her karar;
nihayetinde sensindir,
resimler çizilsin, şiirler turnaları nasılsa arar!

kırmızıyla beyazın en hisli, en mukaddes, en soylu oluşu,
renkten öte kırmızının, Ay ve Yıldızda beyazın duruşu,
mevcut sınırların dar oluşu; vatana vatan katmanın düşü,
ve yüreğimin Fatih han, o gözlerinin İstanbul oluşu;
nihayetinde sensindir:
kırmızıyla beyazın en hisli, en mukaddes, en soylu oluşu.

gün aşırı gözlerle güne başla, gözlerin görür sansın,
tasaya düşen yüreğin hayale dalsın,
bırak bir ağustos günü karlar yağsın,
yaz günü kar istemek; baharı düşlemekten olsun;
nihayetinde sensindir.
gün aşırı gözlerle güne başla, gözlerin görür sansın...

mum ışığında...yalnızım bir gece,
aklımda bütün sözlerin hece, hece,
şehrin en karanlık haline bürünmesi senin sözlerinden sadece,
gökte de kara bulutların birikmesi benin öfkemdense...
yıldırım gibi çarpan kalbimin sitemi, sebebi;
nihayetinde sensindir:
mum ışığında...yalnızım bir gece.

yollarda divane gezinir, rüzgarla yürürüm,
sırrımı hafif bir yel ile bölüşürüm,
yoksun ya; rüzgarlar var, çok üşürüm,
belki solarım, belki çürürüm, kimine de deli görünürüm
ki deliye deli dedirten
nihayetinde sensindir.
yollarda divane gezinir, rüzgarla yürürüm.

kapılar sonuna kadar açılsındır; belki sen de gelirsin,
herkese gülümsemek sanatını erdemleştirirsin,
herkes diye bir sevecenlik
senin
gönlümce herkese benzetilmendendir.
nihayetinde sensindir;
kapılar sonuna kadar açılsın, belki sen de gelirsindir...

sonbaharın gönüllere bıratığı hüzün,
yaprağın daldan koptuğu için, ağaca üzülmekten değildir aslında!
yaprak dökümü zemherisi üşütmez ki yokluğunun zemherisi kadar,
niye kızsınlar sonbahara...
nihayetinde sensindir;
yaprak gibi alışırsan her sonbaharda kopmaya...
sonbaharın gönüllere bıratığı hüzün,
yaprağın daldan koptuğu için, ağaca üzülmekten değildir aslında!

yaradana dualar okumayı öğrenmek, ona secde etmek...
O'ndan, benden özge bir şeyler dilemek,
ki O rahman ve rahim olanın güneşten daha parlak olduğuna inanmak için sebep;
güneşi ve seni bilmek.
nihayetinde sensindir;
yaradana dualar okumayı öğrenmek, ona secde etmek...

beni de, sadece yarım kalan sözlerim anlatacaktır.
bu mekana ne kadar insan gelmişse ve gelecekse;
bir o kadar da yarım kalmış hesap vardır ve olacaktır,
bütün hesaplarımın tersi, bütün muallak ve her bilmece
nihayetinde sensindir.
beni de, yarım kalan sözlerin anlatacaktır sadece.

dağların başı ben yokkende dumandı kardı,
bir de şimdi, dağlar kendini benim ile andı,
yücelerdeki tipinin, dağbaşı sisinin... bendeki tarafı;
nihayetinde sensindir.
dağların başı ben yokkende dumandı kardı.

şirinle ferhata acıyıp, şiirlerde kavuşturmak onları,
şairce, merhametlice yapılmış bir tasarı.
hakikaten varmış saymak çödeki serabı...
yani burda, leyla ile mecnuna teselli olmanın amacı;
nihayetinde sensindir:
şirinle ferhata acıyıp, şiirlerde kavuşturmak onları.

resim yapıldıkca ve yazıldıkca şiir, görünsede bitecek gibi,
o yoksa ve varsa olması gerekenler, nasıl duymam içimden, yarımsın diyen sesi.
hem üstadlar koymuş ''diğer yarım'' diye bir gerçeği,
şimdi ne yani;
yari ile doğmayan her insan yarım mı doğdu demeli?
olsun,
o gelecekse, şiirlere de resimlere de nokta gibi getirecektir güneşi.
ve yarinden ayrı doğan ondan ayrı ölmemeli,
ben sensiz doğdum, hala sensizim ve galiba sensin öleceğim,
her şeyin yarım kalışının sebebi;
nihayetinde sensindir.
resim yapıldıkça ve yazıldıkça şiir, görünsede bitecek gibi...
Latif Şentürk