|
04-23-2007, 19:57
|
#1 | ||
|
|
GÜLCE
Uçurumun kenarındayım hızır Bir dilber kalesinin burcunda Vazgeçilmez belaya nazır Topuklarım boşluğun avucunda Derin yar Adımı çağırır Kaldım parmaklarımın ucunda Uçurumun kenarındayım hızır Bir gamzelik rüzgar yetecek Ha itti beni ha itecek Uçurumun kenarındayım hızır Divan hazır Ferman hazır Kurban hazır Güzelliğin zulme çaldığı sınır Başım döner, beynim bulanır El etmez Gel etmez Gözleri bir ret, bir davet Gülce uzak uzak dolanır Mecaz değil Maraz değil Gülce semavi bir afet Uçurumun kenarındayım hızır Gülce bir beyaz sihir Canıma bedel bir haz Nur Nar ve nurdan bir zehir Gülce araf'ta infaz Bir tek bakışıyla suyum ısınır Güzelliğin zulme çaldığı sınır Uçurumun kenarındayım hızır Ben fakir En hakir Bin taksir Cahil cesaretimi alem tanır Ateşten Kalleşten Mızrakla gürzden Dabbetül arz'dan Deccal'dan, yedi düvelden Korku nedir bilmeyen ben Tir tir titriyorum gülce'den Ödüm patlıyor gülce'ye bakmaktan Nutkum tutuluyor, ürperiyorum Saniyeler gözlerimde birer can Her saniyede bir can veriyorum Uçurumun kenarındayım hızır Bir dilber kalesinin burcunda Vazgeçilmez belaya nazır Topuklarım boşluğun avucunda Derin yar Adımı çağırır Kaldım parmaklarımın ucunda | ||
|
|
|
04-23-2007, 20:34
|
#2 | ||
|
İSTANBUL'A KAR YAĞIYORDU
Yetmişdokuzun kışıydı Sertti, soğuktu İstanbula kar yağıyordu Kömür yanıyordu sobalarda Geceleri polisler, bekçiler oluyordu Bir de biz oluyorduk Ölümüne üşüyorduk ha Yalan yok polisler de üşüyordu Onaltı yaşındaydım Herşeyi bükecek bileğim vardı Onaltı yaşındaydım Aslan gibi ortadaydım Gündüzleri, okulda coğrafya defterimin arkasına Senin için şiirler Geceleri duvarlara ülkemi kurtarmak için Kahrolsun yazacak kadar adamdım Onaltı yaşımdaydım Ne senin haberin oldu şiirlerimden Ne de birileri kahroluyordu Mahalle duvarlarına çiziktirdiğim harferden Onaltı yaşındaydım Yalan yok İstanbul'a kar yağıyordu Ben yazmaya böyle başladım Coğrafya defterim bir eskiciye kurban gitti Duvarlarına yüreğimi bağırdığım o evler Birer birer yıkıldı gitti Şimdi güzel kağıtlara yazıyorum Kocaman laflar ediyorum Ama hiç birini sevmiyorum Oysa Onaltı yaşındaydım Aydınlık bir yüzüm vardı Yetmişdokuz kışıydı Sertti soğuktu İstanbul'a kar yağıyordu Kömür yanıyordu sobalarda Geceleri polisler, bekçiler oluyordu Bir de biz oluyorduk Ölümüne üşüyorduk ha, Yalan yok, polisler de üşüyordu Marşlar biliyorum Kitaplar okuyorum Koşarak ve ıslanmadan geçiyorum sulardan Koşarak ve ıslanmadan yaşıyordum Bak İstanbul'u seviyorum Seni seviyorum Dualar öğreniyorum Meydanlarda toplanıp bağırıyorum Herkes gibiyim işte Herkes kadar cesur Herkes kadar korkak Herkes kadar filinta delikanlı Ve herkes kadar buralı Ve herkes kadar ağır sevdalı ++ İstanbula kar yağıyordu Ağzımızdan dumanlar çıkıyordu konuşurken Halicin arkasında toplanıyorduk Hece adamı içine çekiyordu En güzel ben yazıyordum duvarlara yazıları Herkes beni seviyordu En güzel şiirleri de ben yazıyordum oysa Coğrafya defterimin arkasına Yetmişdokuz kışıydı Sertti soğuktu İstanbula kar yağıyordu Ağzımızdan dumanlar çıkıyordu konuşurken Halicin arkasında toplanıyorduk Hece adamı içine çekiyordu En güzel ben yazıyordum duvarlara yazıları Herkes beni seviyordu En güzel şiirleri de ben yazıyordum oysa Coğrafya defterimin arkasına Bunu kimse bilmiyordu Sizin evin duvarlarına kahrolsun diye yazıyordum Ve hızla kaçıyordum Sizin evin duvarlarına bir kez olsun Seni seviyorum, diye yazamadım O zaman duvarlara öyle şeyler yazılmıyordu Dedim ya Yetmişdokuz kışıydı Sertti soğuktu | ||
|
|
|
02-28-2008, 00:57
|
#4 | ||
|
ADAM GİBİ
Ben seni hiç sevmedim ki Durgun akşamlarda söylediğimiz şarkıları sevdim Bir çiçeğe gülmeni, bir güle benzemeni sevdim Birde yıldızları sevdim Eylül akşamlarında gelip, Gözlerinde tutulan. Ben seni hiç sevmedim ki Beni yola koyduğunda ayrılmayı sevdim Kurşunları sevdim beni vurduğunda Ağlamayı sevdim unuttuğunda Yalnız olduğumu anladığımda Ayakta kalmamı sevdim Yıkılmamı sevdim seni hatırladığımda Ekmeği sever gibi sevdim sensizliği Su gibi özledim Temmuz güneşinde sesini İkindide yağmur gibi Geceleyin yağan yağmur gibi sevdim seni sevdiğimi Ben seni hiç sevmedim ki Kuşlara şarkılar öğretmeni sevdim Menekşeyle konuşmanı Nisan'a hatırlatmanı Baharın bir adının da yalnızlık olmadığını Düştüğün zaman kanayan yaralarını Ve tuhaflığını üşüdüğün zaman Sakız satan çocukları Yeni çıkan şarkıları Her kaybettiğinde kazanan yanlarını sevdim Denize düşmüş gül gibi düştüm ateşe Ben yangını sevdim yandığım zaman böyle işte Ben seni hiç sevmedim ki Bir gece bir ceylan indi dağdan kalbine Bir gece bir şiir gibi kibrit alevinde Alemin ortasında, kimsesizliğin sesinde Buğusunda sabahın, acımasızlığında ahın Ağlayan yüzünde İsa'nın Ferahlatan gücüyle duanın Korkutan yanıyla nar'ın İncenin, zeytinin ve kalbin üstüne Gülün üstüne Tutunduğum umudun üstüne Korkunun üstüne Hep senin üstüne, hep senin üstüne Ben seni hiç sevmedim ki Gittiğin zaman gitmeni sevdim Evreni sevdim geldiğin zaman Kalmanı sevdim Korkuyordum sana alışmaktan Yine de sevdim gülümsemeyi Mendilimi sallarken, seni götüren trenin arkasından Kırlara ilk kar düştüğü zaman Ölümünün ne güzel olduğunu sevdim Seni içimde öldürdüğüm zaman Ben seni hiç sevmedim ki Durgun akşamlarda söylenen şarkı neyse Bir çiçeğe gülmeni, bir güle benzemeni sevdim Birde yıldızları sevdim Eylül akşamlarında gelip, Gözlerinde tutulan. Düştüğün zaman kanayan yaralarını Ve tuhaflığını üşüdüğün zaman Sakız satan çocukları Yeni çıkan şarkıları Her kaybettiğinde kazanan yanlarını sevdim Denize düşmüş gül gibi düştüm ateşe Ben yangını sevdim yandığım zaman böyle işte Ben sevdim mi adam gibi severim ibrahim sadri
__________________
UMuDuN DoĞDuĞu NoKTa  WwW.SaNaLDa1NuMaRa.CoM
| ||
|
|
|
Tum İbrahİm Sadrİ Şİİrlerİ Buraya
Normal
