gerçek evlat...

[BaLaRıSı]

Köyün tek çeşmesi başında üç kadın sıraya girmiş kaplarına su
doldurmaktaymış. Kadınlar aralarında çene çalarken yanlarına yaşlı bir adam
yaklaşmış ve kadınların konuştukları ile yakından ilgilenmiş.
Birinci kadın şöyle demiş; "Bakınız benim bir oğlum var. Becerikli mi
becerikli, yetenekli mi yetenekli. İnanın örnek bir delikanlıdır o."

İkinci Kadın; "Benim de bir oğlum var. Bülbül gibi şakır, sesi insanlara
gözyaşı döktürür."

Üçüncü kadın ise oğlu hakkında hiçbirşey söyleyememiş.

Kadınlar serçe parmağı kalınlığında bile su akmayan çeşmeden kaplarını
zorlukla doldurduktan sonra oradan uzaklaşmaya hazırlanırken yaşlı adan
onları izlemekteymiş. Bir ara, birinci kadının oğlu görünüp grubun önünde
mükemmel bir takla atmış. Annesi "jimnastik gösterileri de yapabilir"
diyerek oğlunu pohpohlamış. Derken ikinci oğul gelmiş. O kadar güzel, o
kadar yanık türkü söylemiş ki, dinleyenler hayranlıklarından neredeyse küçük
dillerini yutacaklarmış. En son üçüncü kadının oğlu onlara yaklaşmış. İlk
ikisinin aksine hiçbir şey yapmamış sadece annesine koşmuş ve su kabını onun
elinden alarak kendisi taşımış.

Bundan sonra üç kadın yaşlı adama sormuşlar. "işte şimdi oğullarımızı
gördünüz değil mi?"
"Ben sadece bir tek oğul gördüm. Annesinin elinden su kabını alarak kendisi
taşıyan oğulu" yanıtını vermiş yaşlı adam.

TOLSTOY