Sevginin Değerini Ölçmek İmkansızdır

[imaginary]

Kızabir partide rastlamıştı.Harika bir şeydi.Partinin sonunda kıza kahve içmeye davet etti.Kız parti boyu dikkatini çekmeyen oğlanın davetine şaşırmıştı ama tam bir kibarlık gösterisi yaparak kabul etti.Hemen köşedeki cafeye oturdular.Delikanlı öyle heycanlıydıki,kalbinin çarpmasından konuşamıyordu.Onun bu hali kızın huzurunu kaçırdı.Kız ''Ben artık gideyim'' demeye kalmadan delikanli garsonu çağırdı ve bana ''Bana biraz tuzlu kahve getirir misin.?''dedi.Yan masalardan bile şaşkın yüzler delikanlıya baktı.Kahveye tuz!.Delikanlı utancından kıpkırmızı oldu ama ne yapsın çok heycanlıydı.....Kahvenin içine tuz döktü ve öylece içeverdi.Kız merakla yüzüne bakarken,delikanlı anlattı.....''Çocukken deniz kenarında yaşardık,hep deniz kenarında oynardım.Bu tadı çok sevdim Kahveme bunun için tuz koyarım.Ne zaman o tadı dilimde hissetsem aklıma o yıllar gelir.Annemle,babam hala o deniz kenarında oturuyorlar.Onlar ve Evimi o kadar özlüyorum ki.....''Bunlar söylerken ikisininde gözleri nemlenmişti.Kız dediklerini bir anda düşünüverdi.İçini bu kadar samimi döken,ailesini veevini bu kadar çok özleyen bir adam evini sakınan biri olmalıydı.Kız da konuşmaya başladı.Onun ailesi uzaktaydı.Çok şirin bir sohbet olmuştu.Sonunda Prens ve Prenses evlendiler,tıbkı masallardaki gibi.....Ömürlerin sonuna kadar mutlu yaşadılar.Delikanlı ne zaman kahve istese kız hemen içine tuz atardı.Hayat boyu.....Onun böyle sevdiğini biliyordu çünkü.....40 yıl sonra,adam dünya ya veda etti.''Ölümümden sonra aç''diye bir mektup bırakmıştı.Sevgili karısına şöyle diyordu;
''Sevgilim,birtanem.Lütfen beni affet.Bütün hayatımızı bir yalan üzerine kurduğum için affet.Sana hayatımda bir kere yalan söyledim.Tuzlu kahvede.....İlk buluştuğumuz günü hatırlıyormusun.? O Kadar heycanlıydım ki,şeker yerine ağzımdan tuz çıktı.Bu yalan bizim ilişkimizin temeli olacağını nereden bilebilirimdi ki.....Defalarca söylemek istedim ama seni kaybetmekten korktum.Ama artık korkmama gerek yok,tuzlu kahveyi hiç sevmem.Rezil bir tat.Ama seni tanıdığım andan itiraben bu rezil kahveyi içtim.Hemde zerre pişmanlık duymadım.Seninle olmak hayatımın en büyük mutluğu idi ve ben mutluluğu tuzlu kahveye borçluğum.Dünyaya bir daha gelsem yine aynı şeyleri yapar,yine o tuzlu kahveyi içmeye devam ederdim.''
Yaşlı kadının gözyaşları mektupu sırılsıklam etmişti.Lafı açıldığında bir gün bir kadına;''tuzlu kahve içmek nasıl bişey?'' diyesoracak oldu.Gözleri hemen nemlendi kadının.....''Çok Tatlı''dedi.....