UMuDuN DoĞDuĞu NoKTa

Forum Portal Ana Sayfa R.Galerisi Oyun Salonu RADYOMUZ Yazım Kuralları (TDK)
Geri git   UMuDuN DoĞDuĞu NoKTa > EDEBİYAT BÖLÜMÜ > AŞK ve SEVGİ > Deneme, Makale ve Süreli yayınlar..

Yeni Konu aç  Cevapla
 
LinkBack Seçenekler Stil
Alt 05-13-2008, 10:05   #1
VİP ÜYE
Standart KiMbiLiR...


Durgun olduğumu hissediyorum…
Her yer karanlığa bürünmüş, etrafımdaki her şey kırılıp dökülüyor.
Aklıma takılan binlerce soru beni sürekli meşkul ediyor, dokunduğum her şey parçalanıyor, kanıyor…
Bir çocuk var içimde, adı belirsiz, kimliksiz cebelleşip duruyorum onla.
Ama onunla durmadan, usanmadan uğraşıp duruyorum.
Benden ona uzanan bir bağ var aramızda…
Bu durumdan acı çektiğimi biliyorum, umarsızlık tüm atılımlar yıkılıp gidiyor…
Yıldızlarla döşenmiş küçük bir gökyüzü kurtulamadığım bir an.
Dilek tutuyorum.
Tuhaf bir düş, ötesi bir hayal…
Verdiği sözü tutmuyor hayat; tutsa bile özlediğimiz şeyin öznelinmeye değer olmaktan ne kadar uzakta bulunduğunu göstermek için yapıyor bunu…
Kimi zaman umut, kimi zaman da umulan şey aldatıyor bizi.
Bir eliyle verdiğini öteki eliyle alıyor…
Bir belirsizlik içindeyim, içimde bir şey var ona yanıt veriyor…
Her şey öylesinee uzak ki…
Ya ben yaşadığım hayatı anlayamadım, ya da bu hayatın hiç bir değeri yoktu.
Artık hayal kuruyorum…
Sahibini arayan düşler kuruyorum…
Bana gelmesini istiyorum…
Hayatım çocukluğumun öncesinden yaşanıyor.
Ne çok istek…
Ne çok özlem…
Ve ne çok acı…
Çok şey ummuyorum, kendime bir çıkar yol arıyorum…
Nedeni olmayan kimsesiz bir sevgi bu…
Aşkın içinde yitip gitmek ve kaybolmak…
Kendimi çok yalnız duyumsuyorum…
Ruhumda öyle bir ağırlık var ki, bütün yetilerimi köreltiyor, hareketsiz bırakan bir bıkkınlık veriyor ve her şey eziyet haline geliyor.
Düşlerin sahibi benim…
Kendimi berbat hissediyorum…
Gece karanlık, simsiyah bir gökyüzü, ay korkuyor, çıkmıyor gecenin içine…
Çoğu zaman kendimii şaşırtıyorum.
Kendime kızıyorum.
Bir çok şeyi kaçırtıyorum, kendimi takip edemiyorum.
Şaşkınlık içinde kandime bakıyorum…
BENİ KONUŞMAK VE SEVMEK SUÇLARINDAN YARGILIYORLAR…

Hayat ne kadar durağanlaştı, saatler inanılmaz ölçüde uzadı. Solmak üzere olan çiçeklerin arasında kendi hayalimi görüyorum. Ama gözlerim hayal gücümün tehlikeli görüntülere karşı tüm perdeleri delip geçiyor…

Aşağı iniyorum, ağlamakta olan çocuğa sarılıyorum. Bana bir mesaj oldugunu sölüyor. Birinin ölüyor olduğu mesajı bu. Biliyorum ki ölmekte olan benim…
Tüm düşler başladığı gibi sonlanır mı acaba?
Kimbilir…

__________________
Ne kötüdür insanın aklı ile yüreği arasında sıkışıp kalması....
Ne kötüdür insanın an kadar yakın...Bir asır kadar uzak olması...
Ve bilirmisin ne kötüdür
İnsanın bildiğini anlatamaması...
"BEN" deyip susması..."SEN" deyip ağlamaklı olması...!!!
Yorgun Yüreğim isimli Üye şimdilik offline konumundadır   Alıntı ile Cevapla
Alt 05-13-2008, 12:07   #2
SaFaKUyGuR
Standart Cevap: KiMbiLiR...

kimbilir
şahane yazılmıs bır eser sağolasın yorgun

__________________
"Söylesem
tesiri yok;

Sussam
Gönül razı değil..."
fuzuli



Gün gelirde merak edersen içerde yaşanılanları
Boşuna bakma paspasın altına.
Anahtar orda degil;
anahtarı güneşe aşık olan bir yıldıza verdim

Tanımadan sevmenin yalan oldugunu görsün diye..


© şafak!!!
YORGUN YÜREK isimli Üye şimdilik offline konumundadır   Alıntı ile Cevapla
Yeni Konu aç  Cevapla

Bookmarks

Etiketler
kimbilir


Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)
 
Seçenekler
Stil

Yetkileriniz
Yeni mesaj gönderme yetkinizAktif Değil'dir
Mesajlara yanıt verme yetkinizAktif Değil'dir
Eklenti ekleme yetkinizAktif Değil'dir
Mesajınızı değiştirme yetkinizAktif Değil'dir

BB code is Açık
Smileler Açık
[IMG] Kodları Açık
HTML-KodlarıKapalı
Trackbacks are Açık
Pingbacks are Açık
Refbacks are Açık
Gitmek istediğiniz klasörü seçiniz