son gazilerden birine

[bir garip HÜZÜN]

25.32007 tarhinde vefat eden ülkemizin son iki istiklal gazisinden biri olan Veysel TURAN'ın aziz hatırasına.....



Bir tanığı daha gözlerini yumdu
İstiklal savaşında özgürlüğün,
Asırlık yorgunlukta,
Selama durdu komutanları.

O Veysel dede,
Daha onsekizinde cephede
Sakarya da
İnönü de
Kelle koltukta savaşmış.....

Türkün coğrafyasında
Töreymiş savaş.
Yedi düvel bir olmuş
Ha boğdular,ha boğacaklarmış.
Atlılar,
Ya savaştan dönermiş
Güle oynaya.
Ya cenge giderlermiş
Toyca düğünce....

Veysel dede,
Polatlıdan düşünce yola
Haymana da
Ancak dehh diyebilmiş kısrağına.
Dehh,hele demiş.
Dehhh..
At olsan bile,
Ürkmek yakışmaz Türkün atına demiş....

Ben,savaş görmedim.
Seyahatlerimde
Bitmek bilmedi İzmir yolları otobüsle..
O şanlı gazi
Afyon demiş,
Manisa demiş
Yalın ayak,
İzmire kadar düşman kovalamış...
Dumlupınarda,
Kocatepede
Bir yağız nefermiş Tınaztepede.

Silah arkadaşları varmış
Dursun çavuş,
Ali onbaşı,
Komutanı İsmet paşa,
Bölük komutanı,
Levazim subayı
Son gördüğü ise
Kemal paşaymış Afyonda.
O binlerce Mehmedin
Kalan iki tanesinden biriymiş
Veysel dede....

Ruhumda savaşlar başlar
Ne zaman bir gazi öldü deseler.
Bir koca çınar yıkılır yüreğimde
Altında perişan olurum.
sonra;
Konuk olur düşlerime
Ak sakallı,nur yüzlü binlerce gazi.
Gülüşlerinde takva
Bakışlarında oylum oylum hasretler...

Şimdi bir gazimiz kalmış hayatta
Veysel gazi bu sabah ölmüş.
Bu gece,
Rüyalarımda festivaller var
Atlılar geçecek
Kılıçlar parlayacak
Bir mareşal,
Binlerce komutanlar gülümseyecek
Kemal Paşa,
İleri,diye,
İzmiri hedef gösterecek...

Bu akşam,
Polatlı şehitiğinde
Adı yazmayan bir sehit kalkacak
ay parça parça,
Yıldızlar selama duracak
Geldi işte,
Sevdiklerine kavuştu diyecek bir ses.

Bu ülke için
sıktığın her kurşuna,
Salladığın kılınca
Teşekkürler Veysel gazi
Ruhun şad olsun...