yağmur kaçağı

[serra]

yağmur kaçağı

elimden tut yoksa düşeceğim
yoksa bir bir yıldızlar düşecek
eğer şairsem beni tanırsan
yağmurdan korktuğumu bilirsen
Gözlerim aklına gelirse
elimden tut yoksa düşeceğim
yağmur beni götürecek
yoksa beni

geceleri bir çarpıntı duyarsan
telâş telâş yağmurdan kaçıyorum
sarayburnu'ndan geçiyorum
akşamsa eylülse ıslanmışsam
beni görsen belki anlayamazsın
içlenir gizli gizli ağlarsın
eğer ben yalnızsam yanılmışsam
elimden tut yoksa düşeceğim
yağmur beni götürecek
yoksa beni


Asıl büyük sarhoş benim uzaktaki
Ben ki ; tek damla şarap içmedim
Ekmeğin beyaz zeytinin siyah olduğunu biliyorum
Asıl büyük sarhoş benim uzaktaki
Benim kusturucu sarhoşluğum;
yoksulluğum


Yüzüme bakmasanda
Yağmura düşürsende gözlerini..
Gözlerime bakmasanda ne kadar;
O kadar aydınlığın gökyüzüne uzanıyor...
Uykularımda nefesinin sıcaklığı o kadar!!


Hangi aksam kapımı çalan sen diilsin?
Sen diil misin Gizli bi kıvılcım gibi göz bebeklerinde duran;
Umutsuzlandığım her aksam...

Senin rüzgarın almıyor mu? uğultulu yorgunluğumu
Yoksulluğun eşiğinde kapaklandığım zaman...
Ellerimden sımsıkı tutmuyor mu senin iyimserliğin!!

Bu tezgahı kurdumsa ben senin için kurdum
Senin için dokuduğum basma ve pazen
Denizin yeşilinden süzdüğüm balık,
Göğün mavisinden çaldığım kuş senin için...

Felsefe okudumsa, iktisat okudumsa gece yarıları;
Boğazım kurumuş içim bir kalabalık
Sıcacık mısralar okudumsa yunusdan;
Senin için okudum
gece yarıları...

Sen beyaz bir kadınsın uzaktaki..
Gözlerin aklımdan çıkmıyor
Sen beyaz bi kadınsın karanlıkları dinleyen uzaktaki..
Sarmaşıkları duyuyor musun ? rüzgarda!!
Yorgun başını üşümüş yastığına koyuyor musun!!
Uyuyor musun!!

ATTILA ILHAN

[serra]

Şahane Serseri

yolumdan cekil yavrum
baglasalar duramam
demir asa demir carik dedim
neyleyim!
yolculuk dedim
agaclara tunedi yine aksam kargalarla bir
ruzgar kendini yerden yere vuruyor
kirik dokuk yildizlar belirli uzaktan
telsiz mevceleri ardim sira kosturuyor
anamdan yolcu dogmusum
yedi dagin yollari kalbimden gecer
salkim salkim misralar gelir icimden
dudaklarimda yagmur damlalari
alir beni yollar beni alir gider

anamdam yolcu dogmusum
nehirlerle birlikte denizlere kavustum
aksam dedim
su koca dunya dedim
aglasam dedim
yola bir dusuldu mu omur boyunca gidilir
ekmegin ve sarabin pesinden
turnalarin pesinden
buyuk sehirler buyuk asklar
ciglik cigliga terkedilir
ben
cocuklar gibi sevdim devler gibi istirab cektim
damarlarimda dunyanin butun ruzgarlari
harblere acliklara yalnizligima ragmen
anamdam yolcu dogmusum
neyleyim
gurbet dedim
vatan dedim
hurriyet dedim.

(Sisler Bulvarı)


Atilla İlhan

[serra]

Kadınlar Sonbahar

kadinlar sonbahar yapraklarini dokmeye baslar
titrek dudaklarinda sarisin bir keder
nabiz kaybolur kan susar dolasim yavaslar
sisli bir nebuloz gokte yazilmamis siirler

dargin sevgililer yalnizliklarina uzaklasiyor

anlasilmaz cocuklugun ortaokullarindan ders zilleri
kilitli defterlerde kurutulmus menekseler
tehlikeli yolculuklarin kanat cirpan mendilleri
sazdan saza azalan hicranli kocekceler

dunku delikanlilari yasliliga tasiyor

eylul sehirleri yagmurlu gurultulerle alir yerlerini
deniz kahvelerinde son kadehlerde bulutlar birikir
ilik bir aydinlikla yikayip yorgun ellerini
gorgulu ihtiyarlar bir bir ortaliktan cekilir

yaslandikca insan dunya baskalasiyor


Atilla İlhan

[Mr_JoKeR]

teşekkürler ellerine saglık

[serra]

ZEYNEP BENİ BEKLE

zeynep beni bekle / gece ağaçlarına
yağmur çiseliyorum / cam tozu su beyazı
yalnızlığını mutlaka değiştireceğim
bir yaprak halinde süzülüp saçlarına
eski teşrin'lerden / kederli kırmızı
zeynep beni bekle mutlaka döneceğim
söyle kim önleyebilir buluşmamızı

geceleyin ışıkları söndürdüğün zaman
benim şiir kitaplarından sızan aydınlık
elinde uyuyakaldığın heyecanlı roman
pancurların çarpıldığı lodos geceleri
rüzgârın değil benim / pencerendeki ıslık
her akşam koridordaki ayak sesleri
yanlış çaldığını zannetiğin telefon
zeynep beni bekle mutlaka geleceğim
hem bu ne ilk ayrılığımız ne de son

pikapta eminağa acemaşirân saz semaisi
sokakta çocuklar saklambaç hırsız polis
hayat akıp gidiyor olsam da olmasam da
saati durmamalı ufak sorumlulukların
resmi bırakmadın ya / son çektiğin hangisi
bak mektuplar birikmiş yine masamda
fakülteler açılacak bak bugün yarın
zeynep beni bekle mutlaka geleceğim
başladığımız filmi birlikte bitireceğiz

kim ne derse desin içimde delice bir his

ATTİLA İLHAN
-----------------------------------------------------

YİRMİBEŞİNCİ KISIM

Işıkları söndür suna su
Vapurları duyacağız ha
Dün gece uykumda sıçradım
Beni mi çağırdın suna su
Nereye gideceğiz ha

Yabancı değil ben kaptanım
Aç kapıyı suna su
Büyük yağmurda ıslandım
Şarabın var mı suna su
Sabahı bulacağız ha

Kadehini dinleme çıldırırsın
Elimden gelmeyen bir o
Bütün trenleri kaçırdım
Saatin kaç suna su
Yarın öleceğiz ha

ATTİLA İLHAN
------------------------------------------------
YAZIN SON GÜNLERİ

ufkun sonsuzluğuna
hiç şaşırmıyorlar
rüzgarın gizli ıslığını
hiç kimse işitmiyor
hangisi anlayabilir
yazın son günlerinde
tenha plajın
ağır hüznünü

ATTİLA İLHAN
-----------------------------------------------------
YANILSAMA

hiç görmediğim gökler vahşi yeşil
ağır şehirler oturmuş altına
içinden sular geçiyor erimiş cam
parıltıdan göz gözü görmez olmuş

bu kız sevdiğim o kız değil
bir başka yüz takmışlar suratına
kendisiyle kavgalı sabah akşam
kirpikleri maviymiş dudakları mormuş

insanlarla yanılmış eski sahil
şarkılar asılı günün her saatıne
hangi rastladığıma kimi sorsam
kimin kim olduğunu bilmiyormuş

denizin üstü yıldız çil çil çil
dağların arkasında saklı fırtına
kötü bir rüyadaymışız tamam
ne yapsan bir sona ermiyormuş

ATTİLA İLHAN