ölüyorum... Sebebimsin....

[melis]

ÖLÜYORUM... SEBEBİMSİN....


Şimdi sen gideceksin ve ben arkandan bakakalacağım. Dur diyemeyeceğim, sesim çıkmayacak. Susuşlarımda saklı kalacak duygularım ne kötü... Söz geçiremeyeceğim göz yaşlarıma akacak. Saklayacağım görmeyesin diye, beceremeyeceğim. Ağlama diyeceksin bana, seni dinlemeyeceğim. İçimde biriken ne varsa gözlerimden taşacak dışarı. Dokunmak isteyeceksin, başımı geri çekeceğim öfkeyle. Kızgınım gidişine çünkü, öfkem bir dağ gibi büyük. Ne varsa hayata dair alıp götürüyorsun benden farkında değilsin. Ya da farkındasın ama değilmiş gibi davranıyorsun. Sen kendi yolunu çiziyorsun şimdi ve doğru bildiğini yapıyorsun. Bense binlerce yanlışın ortasında tek başınayım. Oysa beklediğim sevgiliydin sen. Yorgun dünlerden damıtılmış, kimliksiz sevdalardan süzülmüş aşkımın tek sahibi. Sanki seni aramıştım yıllarca da, ararken aşk niyetine yabancı kollarda uyumuştum. Bu yüzden kimse kandırmadı beni, dindirmedi aşka susamışlığımı. Hep eksikti hep yarım. Ne yazık ki Bu kez tamam dediğimde de yarım kaldığımı görüyorum. Belki de sevmeyi beceremiyorum ben., Öyle ya, deli sevdalar bana göre değil belki de. Dümdüz, heyecansız, içimdeki kuşlar kanat çırpmadan ve tutkuyu kanımda hissetmeden yaşamalıyım aşkı. Buna aşk denirse tabii.. Bu yarım kalmışlık duygusu yok olur mu o zaman? Peki sen biliyor musun bu acıya katlanmaların ilacını? Bu yürek sancısını ne dindirecek? Bu geceler nasıl geçecek? Söyle yar, içimi kor gibi yakan bu ateş nasıl sönecek?
Acelen var biliyorum. Gideceksin, yaşanmamış zamanları da beraberinde götüreceksin. Bunu hiç istemiyorum. Ne berbat bir duygu bu.. İstemediğim bir şeyi yaşıyorum ve buna engel olamıyorum. Benden bağımsız gelişiyor her şey. Çarpmanın etkisiz elemanı gibiyim. Ya da bir savaş filminin daha ilk karesinde atılan ilk kurşunla düşüp ölen ve bir daha da hiç görünmeyen figüran..., Haydi git, bu yol senin yolun. Dilediğince özgür at adımlarını. Kendin için iyi olanı yapıyorsun ya ne önemi var gerisinin. Yaşadığımız kısa günlerin anısına sığınır, atlatmaya çalışırım bu acıyı. Sensiz olmaktan daha kötü ne olabilir bu hayatta? Bir insanın başına en kötü şey gelmişse başka hiçbir şeyden korkmuyor., Bir tek seni kaybetmekten korkuyordum. Oda geldi başıma.., __________

[YORGUN YÜREK]

yüreğine sağlık

[NaZaR]

Alıntı: Belki de sevmeyi beceremiyorum ben., Öyle ya, deli sevdalar bana göre değil belki de. Dümdüz, heyecansız, içimdeki kuşlar kanat çırpmadan ve tutkuyu kanımda hissetmeden yaşamalıyım aşkı. Buna aşk denirse tabii.. Bu yarım kalmışlık duygusu yok olur mu o zaman? Peki sen biliyor musun bu acıya katlanmaların ilacını? Bu yürek sancısını ne dindirecek? Bu geceler nasıl geçecek? Söyle yar, içimi kor gibi yakan bu ateş nasıl sönecek?

cok guzeldi tesekkurler

[WeBMaSTER]

yüreğine sağlık arkadaşım

[filozof]

yüreğine sağlık

[SuSKuN_MeLeK]

İşte "Gitme" diyemiyorsam eğer tüm sebebi budur.
Oysa öyle isterdim ki "Gitme" diyebilmeyi... Annenin karşısına çıkıp "Allah'ın emri ile" demeyi... Ama çaresizliğim dağlar kadar. Ve artık içimdeki umutlar da kırık dökük paramparça. Sensiz ne yaparım bilmiyorum. Nasıl yaşarım, nasıl toparlanırım... Nasıl geçer saatler senden uzakta. Şu an gözlerim dolu... Boğazım düğüm düğüm...

Keşke böyle olmasaydı... Keşke ellerin ellerimde, gözlerin gözlerimde kalsaydı. Ama seni mutsuz görmeye dayanamıyorum.

Sen her "Sıkıldım" dediğinde, ben yavaş yavaş ölüyorum... Çaresizliğim tokat gibi yüzüme çarpıyor her saniye... Ben bir şeyi bitirmiyorum bunu bil. Ama "Gitme" diyecek cesareti de kendimde bulamıyorum.

O eski evde... Buluştuğumuz her yerde... Bu şehirde seni bekliyorum. Unutma...

Ve bir filmde geçiyordu: "Sevenler de ayrılır. Ayrılık sevdaya dahil" diyordu... Lanet olsun!

Şeker çubuğum... Fındığım... Hayatım, birtanem...

Kendine iyi bak... Ve unutma... Irmak kenarında eliyle su içirenin hürmeti başkadır... Çölde suyunu paylaşanın kıymeti başka... Hoşçakal sevdiğim...
...............

[filozof]

harıka idi