[cerpyl]

En önce ve en çok annem sevdi gözlerimi
İlk o yapıştı dudaklarıma
Babam,
Ellerimi daha çok beğendi
Aynı kendi elleriydi
O ilk
minik ellerimi tuttu
Hele bir de
bir çift güzel göz daha katılınca aramıza
en mutlu anne benimkiydi
Babama sorsan ondan mutlusu yoktu
Dört dörtlüktü dört mevsimin dördü de

Sınırlar yoktu o zaman, yollar vardı
Ağlamak yoktu hiç, gözyaşları vardı
Ağaçlarla doluydu her yer
Rüzgar o kadar güzel eserdi ki
Anlatamam sana
Kuş sesleri uyutmuyordu
her şeyin bir rengi vardı.

Gözlerimi açtığımda...

Neden bilmiyorum hiç ses yoktu etrafta
Uykuda mı herkes!?
Salona geçip balkona doğru yürüdüm
Annem perdeyi yıkamayı unutmuş olsa gerek
çok soluk, araladım
Güneş henüz doğmamış gibi, çok erken kalkmış olmalıyım
Başım dönüyor, ellerimdeki bu lekeler de neyin nesi?

Balkona çıktım
Hava ne kadar da garip bu gün
Birileri güzelim ağaçları budamış
Kuşlar?
Göçtüler mi?
Üşüdüm.
Tekrar içeri girdim, dudaklarım çatlamış
Annemin odasındayım
Dağınık yatakta kimse yok!
Nerdeler?
Kardeşimin kapısını araladım,
Şşş...sessiz! Uyuyor...
Yüzümü yıkamalıyım
Sular yok.
Banyodan çıktım
TANRIM!
Yatak
Toplanmış

Koşup,
Kenarından katlayıp
Altına bakıyorum çarşafın
Yatağı kim topladı?!?
Ayna...
Daha yakından bakıyorum
Gözlerim,
Çürük.
Çarşafın kenarına bakıyorum aynadan,
Toplu.
Gözlerime dönüyorum,
Yok.

Kardeşime koşuyorum
Kapıda kaldım
Uyandırmasam mı?!
Korkmasın!
Girmesem mi?
Uyandırmalıyım
Kapı kolu
Ellerim,
Yok.
Giriyorum
Kardeşim,
Yok.

Sokaktayım
Koşmaya başlıyorum
Kimseler yok
Yollarda taşlar var
Düşüyorum
Kalkıp koşuyorum
Terketmişler
Herkes gitmiş
Üst geçit yok olmuş
Alt geçit yok
Bakkal nerde
Arabalar yok
Evlerin hiçbiri yok



Nefessiz kaldım
Oksijen,
Yok.
Başka bir yoldan
Eve dönüyorum
Geldiğim yol,
Yok.
Başka bir ev bulmalıyım
Hastayım
Ev,
Yok.
Koşmalıyım
Ayaklarım,
Yok.
Duruyorum
Bağırıyorum
Titriyorum
Soğuk,
Yok.
Soluklanıyorum
Korkuyorum
Ağlıyorum...
...

Aradan yıllar geçiyor
Ve ben
Anlıyorum ki mevsimler yok.

Anlıyorum ki gündüzler, geceler
Anlıyorum ki sesler, gürültüler
Yok.
Aşklar, sevgiler
Özleyişler, hasretler
Üzüntüler, sevinçler
Yok.
Kelimeler, sözler
Renkler, şarkılar
Sezgiler, algılar
Hisler
Anlıyorum ki yok.
Anlıyorum ki bulutlar
Anlıyorum ki kuşlar
Anlıyorum ki ağlamak
Umutlar,
Yok.
...

Benim
Ve
Bütün bunların
Var olduğunu
Sandığını biliyorum

Ben de
Öyle sanıyordum
sen gidene kadar

...

Şiir mi?!
Hiç gerek yok.

__________________
UMuDuN DoĞDuĞu NoKTa C A N S I N

Linkleri kayıtlı üyelerimiz görebilir. Kayıt olmak için Tıklayın...