Tükenmeyen tek umudum oldun bugüne dek. Hiçbir zaman beklenin gelmeyeceğini bile bile hiç tüketmedim umudumu. Oysa biliyordum asla benim olmayacağını. Bu yalnızlığın vuslatı yoktu. Ancak rüyalarımda yaşayabilirdim bu anı. Ve ne zaman gözlerimi kapasam rüyamda hep o an gerçekleşiyordu. Uyandığımda ise bir mutlulukla telefonuma bakışlarımı hatırlıyorum da sonu hep aynıydı ama ben yinede bakıyordum belki aramıştır diye. Gün bitiyordu ve her güne yine bir umutla açıyordum gözlerimi. Günler böyle geçip gidiyordu. Ne beklenen dönüyor nede umutlarım tükeniyor.
Hayatımda ise sonu olmayan tek şey aşkıydı. Sevmek için değil sevdiğim için hala kalbimde saklı. Duymak istemese de ve duymasada haykırıyorum yinede sevdiğimi. Korkum yok kimseden. Ne sevdiğim için pişmanım ne de sevgime karşılık vermediği için kırgınım. Ben seviyorum bu bana yetiyor. Ama her zaman olmuyor, an geliyor deli bir özlem yüreğimi sızlatıyor. Gözlerim bana inat ağlarken ben gülüyorum. Çünkü ben sevdiğim için mutluyum.
Oysa bu aşk neler alıp gitti hayatımdan. Belki de en önemlisi olan duygularımdı. Hiçbir duygu olmadan nasıl yaşanır onu öğreniyorum şimdi.
Karşımda herhangi bir insanın ne durumda olduğunu umursamadan üstelik. Çünkü tüm duygularımı esir aldı bu aşk. Belki de tek pişmanlığım buydu aşka dair.
Gerçekleri kabullenmek o kadar da kolay değildi seven kalbim için. Bir daha hiç dönmeyeceğinin düşüncesi yüreğimde artçı depremler oluşturuyor. Büyük bir sarsıntının ardından enkaza dönen yüreğimde bu artçılar öyle küçük kalıyor ki. Yeni yeni canlanmaya başlayan hayatımda gördüğüm bir rüyanın sabahında kendimi yine bu enkazın altında buluyorum. Çünkü beklenen sadece rüyalarımda geliyor.
Şimdi yorgunum. Kendimi öyle bitmiş hissediyorum ki artık bu enkazdan sağ çıkmak hayal gibi görünüyor. Her bulduğum yerde tekrardan kaybettim aşkı.
Öyle çok seviyorum ki onsuz her şey yabancı, her şey anlamsız geliyor. Bir
daha sever miyim böyle bilmiyorum. Ben aşkı onunla bulmuş, onunla
yaşamıştım. Şimdi yalnızlık bir yılan gibi çöreklendi yüreğime. Sevsem de
dön demek imkânsız. Ne kadar seviyorsam o kadar da eminim sevilmediğimden.
Bunu bile bile tekrar reddedilmek beni korkutuyor.
Ne olursa olsun emin olduğum tek şey hala büyük bir özlemle bekliyor oluşum ve hala deli gibi sevdiğimdir.
Belki de hiçbir zaman yüzüne söylemeyeceğim iki kelimeyle uzaklardan
sesleniyorum şimdi;
Seni Seviyorum.. Seni Seviyorum.. Seni Seviyorum..
__________________
"öLeNe DeK eLLeRiMDeN TuT ßiZiM ßu YaRıNLaR..."