Hislerin seyrinde düşünürken!
Kuytu
Bir yamaçta
Unutulan baharın nazıyla
Nüfus
Ediyorsun sen
Kalbimin engin serinliğine
İnce
Bir sızı mefkûresiyle
Terennüm ediyorum hisleri
Beni
Alıyorsun sen
Sessizce ve kendi derinliğine
Bir
Gülümsemeyle
Yüreğimde her ne varsa senin
Sana
Doğru akışı başlıyor,
Beklemesem de ben hislerimi
Hüzün,
En kadim dostum
İken terk ediyor kendiliğinden
Sevimci
Vaat ediyor,
Bülbüllerin şakıyan baharından
Bir
Anda her şeyi
Unutuyorum, var ettiğin sevginle
Gün
Doğmuş, güneş
Batmış şimdi kimlerin derdinde
Günümü
Gün ediyorum
Senin nadide olan şevki hasretimle
Yeniden
Yaşıyorum sanki
Ömrümün kalan günlerinde neşemle
İnsanız
Bizlerde işte,
Bir tevekkellik var her ne hikmetse
Avuturuz
Kendimizi heveslerle
Bitmeyen hülyalarımızın renkleriyle
Kavuşamadığımız
Özlemlerimizi yaşarken de
Mutlu oluruz nasibe, yetiniriz kendimizle
İşte
Elbette burada saklıdır
Bir zanaattır kanaat sabrın güzelliğinde
Hamdet
Her halinle şükret,
Ahir ömründe ve özellikle etme kabahat
Ey âdemi
Mutlak, senin
Asliyendedir her hikmette ecir
İnsan olduğuna şükret, mükellefliğe sarıl
Mustafa CİLASUN
__________________
Aşk, halin demidir!