Sana Kıyamadığımdandır
aglamak istiyorum anne,
ve alıp elime kalemi yazmak!
içime usul usul bir acı doluyor...
sakin göründüğüme bakma anne!
tutabiliyorsam gözyaşlarımı,
sana kıyamadığımdandır,
sana yazamadığımdandır...
şimdi seninle paylasmak vardı
kırgınlığını içimin...
sustuguma bakma anne!
suskunluğum sana kıyamadığımdandır,
sana yazamadığımdandır...
belki yıllar sonra ilk defa bu çocukluk yüreğimde,
kaçıncı defadır aynı hasret gözlerimdeki!
ağlamak istiyorum anne!
ve koyup başımı dizlerine salıvermek hıçkırıklarımı..
ben bugün sen kadar yaşlandım anne,
sen kadar yok oldum sanki...
bakma güldüğüme!
gülebiliyorsam sana kıyamadıgımdandır,
sana yazamadıgımdandır...
epeydir girmiyorsun rüyalarıma,
hayatım bu kadar gerçeği kaldıramıyor anne!
sen yoksun,
gözlerin yok,
hayalin yok...
bugun bu kadar sakin kalabılıyorsam,
sana kıyamadıgımdandır,
anne sana yazamadıgımdandır...
(alıntı)