GÜL KOKUSU
bir gül kokusunun
tomurcuğunda
akşamın alaca karanlığında
sabahın yeni doğan gün parlaklığında
senin özlemini
yalnızlığını
doyasıya içime çektim
bir nefes güzelliğinde
yükseklerden esen rüzgara
gökyüzünde uçan kuşa
yalvardım
seni sordum onlara
ondan bana
bir haber getirin diye
yada alın götürün beni
aşağılara
onun yanına
ama nafile
söz geçiremedim
seni sorduklarıma
güldüler geçtiler bana
özlem ve hasret rüzgarı
esti gitti
yalnızlığımın üstüne
DAĞLI
__________________
UMuDuN DoĞDuĞu NoKTa
Hele birde gitmek için
Baharı bekliyorsa sevda
O zaman...
Gül kasveti taşır
....Kokusunda…..
KARABEY