Vazgeç bu sevdadan.
Kaç kere umut sofrasına oturup, her seferinde boynunu bükerek sessizce aç kalktın?
Uslanmadın mı!
Sen ne zaman bu konuda hayal kursan gerçekler o hızla kaçtı senden.
Umutsuz yaşamak nedir hala öğrenemedin! Ne kaldı ki, hayal ediyorsun?
Dokunduğun yürek artık çok değişti kabul et.
Gri ve ışıklı bir gecenin pencerene dolmasına izin verseydin aylar önce, görecektin aşkın seni nasıl da yaktığını.
Güçlüyüm deme! Gücün bitti artık.
O, artık çok uzaklarda aşk şarkıları söylüyor ellere.
Başka başka tenlere dokundukça gökkuşağı açtırıyor yüreklerde.
Yedi mevsimin solgun tüm çicekleri bizim yanı başımıza çöreklendi anla artık!
Gitmeliyiz.
Her çalan telefonda büyüyüp - küçülme dayanamıyorum!
Yok etmeyi bilmek gerek kendine gel.
Uyurken bile hızla carpan hallerinden usandım artık.
Kopup gidecekmissin gibi geliyor benden.
Gözlerimle belirsiz bir biçimde bir araya gelişlerin de canımı sıkıyor.
Olur olmadık zamanlarda ağıtlar yakmak hiç hoş değil.
Müzik bile dinleyemez oldum sayende; tansiyonumu yükseltecek kadar gümbürdeyip dengemi bozuyorsun.
Kişisel denklerimi dahi alt üst ettin..
Gecenin kör vaktinde, yangınını gevezelikle geçiştirmek için tüm enerjimi harcıyorum. Ne zoruma!
Tozu yerinden oynatmak başımıza bela açacak.
Bizim aşk kalemiz yıkıldı.
Kapat bu sayfayı;
kanadını kırasım geliyor!..