Dün uzun uzun sana yürüdüm
o kadar yürüdüm ki sana doğru
uzaklaştım kendimden…
arkama baktım, bir adam…!
Bir adam, arkasına bakınca kendini bulan bir adam.
Dün uzun uzun düşündüm
sana yürüdükçe sana uzaklaştığımı gördüm
insanlar gördüm etrafımda, gülen insanlar
nefret ettim, sırıtan insan modelinden o an!
düşündüm düşündüm ve geriye döndüm…
Dün uzun uzun geriye döndüm
o kadar döndüm ki
hikayemi yazan adamla karşılaştım
sil dedim adını beni yoran, düşündüren, ağlatan herkesin….
“seni silmem gerekir” dedi…
boynumu büktüm… kaçtım…. ağladım….
Yağmur bastırdı başladığım yere dönerken
yalnızdım her zamanki gibi
bu yağmur ıslatmaz beni
yalnızlık örter üstümü
ve ulaştırır beni… gitmek istediğim yere… en başa… hep en başa…
Biliyorum ki artık başlangıç sonum olacak
ve her başladığımda geri dönmek isteyeceğim
ben başladığım yerde öleceğim…
Ben ölmeden hem kendimi hem tanrımı öldüreceğim…
ve bundan eminim ben bunu da beceremeyeceğim….
seni sevmekten başka hiçbirşeyi beceremediğim gibi…
__________________
HaYaT iLe öLüM aRaSıNa ÇiZeBiLdiĞiM TeK MuTLuLuĞuMSuN...