[YORGUN YÜREK]

Emanet hüzünler...

Yaşama ayak uydurucam diye
Kaç papuç eskittim şu hayatın yollarında
Bir alan olmadı sattığım hüzünleri
Oysa bedava verecektim hepsini
Bir leğen
Bir avuç mandala
Kaldı elimde eski bir düş gibi
Sevda masallarıyla süslediğim
O asude ve derin yalnızlıklarım.


Emanet sanmıştım
Yıllarca bekledim
Ne gelip aldılar
Ne de sordular bu hüzünler kimin.....



Ben seni öyle sevdimki.....

Ben seni öyle sevdim ki
Gözlerim değildi yüreğimdi seni gören
Sen en değerli yerimde olmalıydın
Yüreğimde damarlarımdaki kanda
Dolaşmalıydın...

Ben seni öyle sevdim ki
Senle birlikte tüm evreni
Tüm insanları
Tüm hayatları sevdim
Mavimdin sen tüm ruhuma yayılan...

Ben seni öyle sevdim ki
Dört mevsimde aynıydı benim için
Tüm renkler birdi gönlümde
Tüm çiceklerde aynı koku...

Ben seni öyle sevdim ki
Denizler maviler bile kıskandı seni
Bilirsin deniz ve mavi hayatımın kaynağıydı
Benim için
Artık sensin benim hayatım
En tutkulu aşkım....




Geleceksin biliyorum.....

Geleceksin biliyorum
O yüzden şikayet etmiyorum
Seviyorum çünkü özlemeyi
Yaşama sevinci veriyor bana

Geleceksin biliyorum
Tüm kent aydınlanacak bir anda
Çicekler açacak kış ortasında
Güneş tenimizi yakacak

Geleceksin biliyorum
Artık gözyaşlarım dinecek
Seni tüm yüreğimle karşılayacağım
Hiç kuşkum yok inan bekliyorum
Gelişin benim yeniden doğuşum olacak