[NaZaR]

Vurgun yedi yüreğim. Nice güvenilen dağlara kar yağdı. Nice fırtınalara göğüs gerdi. Nice çığların altında kaldı yaşama direndi. Direndi de bir sana yenildi.

Vurgunlarda şimdi yüreğim. Hiç bu kadar acıtmamıştı canımı oysa yüreğimi kanatanlar. Hiç bu kadar kanamamıştı ki zaten yaram. Evet itiraf ediyorum kabuk bağladıkça yüreğime hançer hançer soktuğum sensin.

Hiç bu kadar anlam bulmamıştı susmalar. Ne güzel susardın değil mi? Sen susardın bense aşkına susardım acıkırdım hatta ekmek gibi su gibi nimettendin.

Bırak! Yine de bırak toparlamaya çalışma artık dağıttıklarını. Bırak öylece kalsın. Hatıra kalsın senden bana bırak!

Ne demiş şair bilirsin “Sakla yamalarını kalbim…”

Ben hep sakladım bunu da bilesin. Git şimdi! Eskisi gibi olmayacak biliyorum. Yama tutmayacak belki de! Sen diye diye tükenecek nefesim bu da kabul! Ama git ne olur?

Yüreğim vurgun yedi! Vurgunlardan vurgun beğendi. Seni sevdi! Şimdi düşmanım sol yanımdaki parçama. O sevdi seni. Şimdi de o ağlasın banane!