10-13-2007, 01:56
|
#1
|
Evlat Acısı - Akın Dursun
|
|
kırık bir baharın ortasındayım
acılardan arta kalan bir toprağın
tam sol yanında çok derinlerindeyim
binlerce çizik kırık vardı yüzünde toprak ananın
o yüzden anaydı zaten
evlatlarından birini çevirseler betonlarla
hemen başlardı içine içine ağlamaya
kimse bilmezdi
ağaçların onun gözyaşıyla büyüdüğünü
ve gözyaşlarının binlerce meyveye
çiçeğe dönüştüğünü
binlerce yıllık anaydı o
ve her geçen gün daralıyordu yaşama alanı
ne dağları kalıyordu ne de gözyaşlarıyla büyüttüğü ağaçları
o yüzden sarsılıyordu durmadan
uyandırmak için bizi
uyduğumuz o derin uykulardan.
AKIN DURSUN
|
|
|
|