yaralıyım biraz birazda yorgun günlerden cuma, aylardan ise şubat bir sevgililer gününe denk gelmişti yok oluşum hayata biraz daha isyan edişim sensizlige o zman ilk defa isyan etmiştim oysa kader dedigin kısacık bir süre'ymiş bilememişiz
her günü yarını var gibi yaşamızız boşuna bugun yarına çıkacagımız belli bile degilken
seni ilk o zman görmüştüm salacakta sahilde ellerin demir tellerde deniz'e bakıyordun
o gün isyan ediyordun hayata ben de elerimde kitap'larım kız arkadaşlarımla yürüyordum sahil boyunca tam döndüğün anda çarpmıştın ya kazayla elimdekiler yere düşmüştü aniden sürekli özür dileyerek toplamıştın nazikçe kitaplarımı yerden,
ben ise her defasında önemli degil demiştim, bir bardak çay içermisiniz demişti kız arkadaşlarımdan biri sana ve neden olmasın demiştin sende, şimdi hatırlıyorumda o gün bebek gibi bir gülümsemem vardı yüzümde ilk kez seni orda görmüştüm aylardan şubat'tı 14 düydü günlerden ilk bakışmamız gelmişti aklıma gözlerindeki hüznü sevmiştim ben senin, sen ise çocuksu gülüşümü sevdigini sölerdin hep şimdi senden tek hatıra kalan yanlızlıkla yine aynı yerde'yim salacakta aylardan şubat günlerden ise cuma senin için güller attım sahilden deniz'e bilmiyorum sana gelirmi sana ulaşırmı biliyorum sen çok severdin mavi gülleri ve son kez göemeden çekip gitmiştin ya hayatımdan kollarımda son nefesini verdigin günü asla unutmadım hala kazılı beynimde sensizlik hala sana ait yüregim ve hala ikimize dair hayaller kuruyorum el ele dolaştıgımız yerlerde.....
ve sensizligin vermiş oldugu yaralarımla ......
hayata elveda diyorum senin gittin o yerde...
elveda............