Kapama gözlerini
Üşürüm zemheri ayazı bir kışın ortasında
Bakışların takılsın bakışlarımın kıyısına
Yağmurlara kollarını açan o kentin
Köşebaşlarından topladım kaybolan umutlarımı
Sessiz duvarlarla konuştum
Bahçe kapılarının aralığından
Papatyalar kopardım acımadan
Maksadım farklıydı oysa
İliştirmek istedim baharı saçlarımın arasına
Bazen bir hüzün gelip takılır mavilerime
Bazen de pembe bir bulut gelip yerleşir
Dudaklarımın kıvrımlarına
Afacan yıldızlar alazlanır
Bakışlarımın çocuksuluğunda
Masumdur tüm yaşanmışlıklara rağmen
Bir bebeğinki kadar
Acıtır canım
kanar dizlerim yuvarlanırım yokuşlarda
Kaybolan gölgeler gibiyim arka sokaklarda
Oysa güneş hep yüregimizin ülkesine doğardı apansız....
Kamaşırdı gözlerim ışığından korkardım
Tüm perdeleri çeker
tüm pencereleri kapardım
Kapılar kilitli
duvarların arkasında kalırdım
Ya incinirsem
ya yaralanırsam diye hep kaçardım
Telaşlı ürkek olsak da
Bir bayram sabahı telaşıyla uyanırken uykudan
Duygularımızı dökerdik ortaya ve kurban adardık
Kına yakardık ellerine
Kınalardık yüreğimizi de birlikte
Dilek ağacı dikerdik sonra gözlerimizle
Dallarına asardık umutlarımızı
Rüzgarın söylediği ninni eşliğinde
Tel tel düşürürdük sevdalarımızı
Bir kayın ağacının gölgesine
Avaz avaz suskunluğumuza inat
Avaz avaz haykırırdık aşklarımızı
Ve zamansız zamanlarda kaybederdik sevmeleri
Zamansız zamanlarda bulurduk düşüncelerimizi
Ve bir dalgayı avuçlamak istercesine
Kayıp giderdi zaman da parmaklarımızın arasından
Kumsala olan aşkını dile getirircesine
Atılırdı sürekli umutsuzca sahilin köşelerine
Dalgaların gel gitleri ile oynaşmıştı ayaklarımız
Suya değmezdi etekleri o kadının
Martılar çığlık çığlığa dönerken başımızda
Rüzgar söylerdi şarkısını hüzzam makamında
Eylül Gökdemir