[YORGUN YÜREK]

Yaşanıp bitmiş bir " gün " gibi
Akıp gitmiş bir " sel " gibi
Gün gelir unutursun şeyi...
Sonra da tüm yaşananları gömersin yalnızlığa...
Ama seni bir kere yazmışken satırlara..
Ancak ölüm ile unuturum seni......”

Yine sensizliği yazıyorum akşamın gözlerime düştüğü anlarda...Dünkü takvimlerden devraldığım hüzünleri toplayıp yine yokluğunu kanatıyorum duvarların beni anlamadığı dar vakitlerde...Kağıt, kalem bir de cümlelere sığmayan yokluğun...Bir türlü öldüremediğim bir türlü yenemediğim dilsiz suskunluğun....Herşeye inat yazıyorum...Seni “ sana “ anlatıyorum...

Aslına bakarsan; bu duyguları yazmak o kadar çok zor ki.. Gidişinden sonra sıva tutmaz duvarlarla konuşmayı denedim ilk önceleri.. Sonra susmayı denedim...Ama yapamadım.. Sensizliği yenmeyi başaramadım..Bir zaman sensiz yaşamaktansa “ ölmeyi “ bile yeğledim ..Biliyorum sensizlik ve ölmek...Ama bil ki, bir kez ölmek bile sensiz geçen her gün çektiğim ve her sabah gün doğumuyla başlayan ızdırabtan bile iyiydi ...

Ey gözyaşlarını karakış,
Gülüşlerini bahar bildiğim sevgili;

Bana ait olmadığın halde aldığın her nefesi kendime “ mutluluk “ addettiğim kadınım,
/ ey benim içi kelimelerle doldurulmayan yalnızlığım/
Ben sensizlikte intihar etmeyi değil;
Ben seni " uzaklardan bile sevmeyi " sevdim ki...
Ben sensiz ölmeyi değil;
Senin bir yerler de bensiz olsa da " nefes alıyor olmanı " sevdim..

Sen bana ait olmasan da;
Ben senin varolduğun bu dünyada “ yaşamayı “ seçtim sevgili...

__________________

αğℓαѕαм ѕєѕιмι ∂υуαямıѕıηız ,
мıѕяαℓαяıм∂α ;
∂σкυηαвιℓιя мιѕιηιz ,
gözуαşℓαяıмα , єℓℓєяιηιzℓє ؟
вιℓмєz∂ιм şαякıℓαяıη вυ кα∂αя güzєℓ ,
кєℓιмєℓєяιηѕє кιƒαуєтѕιz σℓ∂υğυηυ
вυ ∂єя∂є ∂üşмє∂єη öη¢є .
вιя уєя ναя , вιℓιуσяυм ;
нєя şєуι ѕöуℓємєк мüмкüη ;
єρєу¢є уαкℓαşмışıм , ∂υуυуσяυм ;
αηℓαтαмıуσяυм...

© şafak!!! ™