Hayat
yeniden uyanış ve bu uyanışta kendine dönmektir. Belki
bir çocuğun annesine dokunuşudur. Belki de bir annenin şefkatli gözleridir. Babanın sevgisidir…Özlemidir…Merhametidir… Belli etmeksizin bir yastığa baş koyarak
yaşamasını ve yaşatmasını bilerek severek…
Hayat
bir kelebektir…Özgürce
paylaşım aşılayarak içinizdeki çocuğu unutmadan verebilmek ölesiye… Belki gökyüzünün rengini denize vermesidir… İçinde bir bir çeşit balığa can vererek… Hayat
bir eksikliktir belki de...Hiç bir şeyin tamamlanamadığı gibi…Hayat bir dokunuştur
beklentisizce…Yüreği açıklıktır… Riyasızca…Bence
hayat kendi başına hayattır…
Hayat hayatlar değildir… Hayat yalnızlıktır… umursamasızca…Hayat özgürlüktür… Hayat
doğanın içindeki renklerdir… Mavidir sonsuzca umuda doğru yolculuk gibi… Hayat bir öze dönüştür…..titretmeden yüreğin sesidir…Hayat. Yağmurdur…sel olur akar gider. Hayat bir huridir… Saf yanlarını kaybetmedikçe...